Wil Teun wel mee naar Spanje?

15 mei 2018

“Wil Teun wel mee naar Spanje?” Eerst dachten we aan een grapje of een kwinkslag naar Teuns bijzondere jarenlange fascinatie voor de Goedheiligman. Maar nee, Michiel meende het letterlijk: Of Teun mee wil op vakantie met zijn vriendinnetje Maud naar Spanje.

Meteen schoten allerlei bezwaren en obstakels door mijn hoofd. Hoe doe je dat? Als alleenstaande vader, met twee kinderen, allebei in een rolstoel, met het vliegtuig. En wat als…. ja wat eigenlijk? In de dagen na de bewuste vraag begonnen de bezwaren geleidelijk plaats te maken voor oplossingen. Zoals we eigenlijk altijd gewend zijn.

Want ja, alles dat in Spanje fout kan gaan, kan natuurlijk ook in Nederland gebeuren. En Spanje is nou ook weer geen ontwikkelingsland. Bovendien: Maud en Teun hadden al eerder samen een paar dagen doorgebracht op een speciaal, aangepast vakantiekamp. Dus alles kwam uiteindelijk terug op die ene vraag: kunnen wij onze elfjarige zoon al loslaten? Ja. Dat kunnen we. Of in ieder geval: dat moeten we toch een keer doen. Dus zijn de tickets geboekt en is sindsdien het grote vooruitkijken begonnen. Sinds ticket-besteldag snijdt Teun het onderwerp bijna dagelijks aan. Vooral het tijdstip van vertrek houdt hem bezig (“Eén uur in Leusden, toch?”). Net als de late aankomst (“Dat wordt wel twaalf uur ’s nachts!”). Waarna we vooral fantaseren over lekker weer, zwemmen, laat naar bed en de volgende dag uitslapen (in het geval van Teun is alles na 7:00 uur dat al).

‘Kunnen wij ons elfjarige zoon al loslaten?’

Ook de praktische zaken handelen we af. We bespreken de logistiek tussen parkeerplaats en vliegtuig: hoe kom je met twee goedgevulde rolstoelen en zes koffers van je auto naar de balie? En hoe zit dat met rolstoelen mee in het vliegtuig? Accu erin of juist eruit? Voor Teun wordt het in ieder geval een extra stap richting zelfstandigheid. Niet twee ouders die altijd kunnen bijspringen, maar een “schoonvader” die zijn zorg moet verdelen over twee kinderen. Dat wordt voor Teun veelal zelf je weg zoeken door de Spaanse straatjes, zelf naar het toilet en zelf onder de douche. Die straatjes komen wel goed; zijn rolstoel-skills zijn prima na de trainingen van Kees-Jan. En de rest? Loslaten.

Vakantie is oorlog! Dat zei mijn allereerste baas ooit. In zijn geval begrijpelijk, in een gezin met twee jonge kinderen en een vrouw met een dwarslaesie. Kamperen wordt dan een bijkans militaire bivak. Vakantie is ook trainen. Trainen in loslaten voor ons. En trainen in zelfstandigheid voor Teun. Voor de zekerheid zoek in toch nog even een rolstoel-monteur in Spanje. En dan laat ik los.

Jeroen van de Koppel is manager Fondsenwerving bij HandicapNL en de vader van twee kinderen met en twee kinderen zonder handicap.

Wil je vaker dit soort artikelen lezen? Schrijf je dan in voor onze HandicapNL Update en ontvang nieuwtjes in je mailbox.

Schrijf je in voor de HandicapNL Update

Jeroen van de Koppel

Jeroen van de Koppel is manager fondsenwerving bij HandicapNL. Naast het werk geniet hij van een groot gezin en kan je hem regelmatig zien wroeten (in de moestuin) en wielrennen (zeer onverdienstelijk).

Bekijk alle artikelen van Jeroen van de Koppel

Altijd het laatste nieuws ontvangen?

Meld je aan voor onze e-mailnieuwsbrief HandicapNL Update, zodat we je op de hoogte houden. We sturen je maximaal 1 tot 2 mails per maand.

Schrijf je in voor de HandicapNL Update.
  • Doneer nu
  • Zoeken
    Generic filters
    Exact matches only
    Filter by Custom Post Type