• Doneer nu
  • Zoeken
    Generic filters
    Exact matches only
19 maart 2020

Onze dochter van acht jaar mag geen bezoek meer ontvangen door het coronavirus

Gerard en Anne’s* dochter Erika heeft een ernstige verstandelijke beperking, autisme en epilepsie. Deze combinatie heeft veel impact op haar manier van contact maken en communiceren. Haar ouders moesten erkennen dat ze thuis niet alles konden bieden wat Erika nodig had. Maar een goede plek was 100 kilometer verderop. ‘Dat doet pijn.’ Vanwege het coronavirus mogen ze hun dochter niet meer bezoeken.

 

knuffelbeer op bed

Dat we juist nú er niet kunnen zijn voor onze dochter, vinden we vreselijk. Haar even knuffelen, met haar spelen. Bellen met of zonder beeld lukt niet omdat ze daar overstuur van raakt, dus dat kan ook niet. Het maakt ons wanhopig en verdrietig dat we geen contact met haar kunnen hebben in deze moeilijke tijd.

Dagelijks hoofdbonken tegen de muur

‘Erika’s verstandelijke beperking, autisme en epilepsie versterken elkaar op een negatieve manier’, vertelt Gerard. ‘Hierdoor is ze voor ons soms moeilijk te bereiken. Maar het is vooral voor haar moeilijk om duidelijk te maken wat er is, wat ze wil of wat ze nodig heeft. Ook vertoont ze zeer moeilijk gedrag. Met dagelijks hoofdbonken tegen de muur, maar ook slaan, schoppen, kopstoten naar haar broer en zus, ouders en begeleiders. Thuis wonen was al snel onmogelijk.’

Het maakt ons wanhopig en verdrietig dat we geen contact met haar kunnen hebben in deze moeilijke tijd.

Elke keer is een stukje rouwverwerking

Voor de ouders is het een voortdurende zoektocht naar wat het beste is voor Erika: ‘Het is altijd weer hoop houden en tegelijk verwachtingen bijstellen. Erika past namelijk niet in het standaardplaatje. Elke keer voelt dit als een stukje rouwverwerking. Een proces dat bij een kind als Erika eigenlijk nooit ophoudt. Dat maakt de tocht soms eenzaam en zwaar.’

Geloof me: zo ver weg zijn van je kind, verscheurt je als ouder.’

100 kilometer afstand

Erika woont al vier jaar ergens anders. Ze is om het weekend thuis. ‘Hier in de buurt was er geen plek voor haar’, vertelt Gerard. ‘We hebben wel veertig instanties gevraagd. Uiteindelijk konden we kiezen uit twee locaties. Beide op honderd kilometer afstand.’‘ Wat het ons als ouders en als gezin doet? Veel. Een deel van je hart is op afstand. Je geeft een stuk verantwoordelijkheid uit handen voor je eigen kind. Niet meer bij je kind kunnen zijn is een onbeschrijfelijk naar gevoel.

We zijn nu aan het kijken of we een ouderinitiatief kunnen opzetten zodat Erika thuis kan wonen met zorg. Geloof me: zo ver weg zijn van je kind verscheurt je als ouder.’

Stuur een kaartje

De wereld van mensen met een handicap is vaak al klein, door het coronavirus is die nóg kleiner. Familie en vrienden komen nauwelijks of niet meer langs, dagbesteding of werk gaat niet door, eenzaamheid slaat toe. Wij willen deze mensen dolgraag wat liefde en aandacht geven en hebben jou daarbij nodig! Stuur een gratis kaartje met een lieve groet, een gedicht of de gouden tip tegen verveling!

Stuur een kaartje