• Doneer nu
  • Zoeken
    Generic filters
    Exact matches only
14 juli 2020

Mijn bijnaam is niet voor niets ‘Tank’ 

‘Binnen 8 uur lag ik in Beverwijk in het Brandwondencentrum en kon ik niets meer. Niet eens zelf ademhalen’, begint Sebastiaan (42) zijn verhaal. Hij was militair en op de terugweg van een oefening in Polen krijgt hij een ernstig ongeluk. Zijn onderbeen wordt geamputeerd en uiteindelijk belandt hij met een dwarslaesie in een rolstoel. Zijn levensmotto? ‘Ik kan alles, alleen niet lopen…’

Sebastiaan collecterun

‘Ik ben van heel ver gekomen. Van helemaal niets meer kunnen, tot een compleet zelfstandig leven nu. Als ik terugkijk wat ik heb meegemaakt, heb ik een heel rijk leven. Ik kan over veel aandoeningen meepraten. Ik wil altijd laten zien wat er wel kan. Ik heb zelfs de neiging om de excessen op te zoeken in het leven. Ik zoek graag mijn mentale grenzen op’, vertelt Sebastiaan. ‘Dat deed ik altijd al en mijn militaire training heeft dat nog meer aangewakkerd.’ 

Extreme sporten

Op een handbike over de Himalaya, Kennedymarsen van 80 en 100 kilometer, Mudmasters, dus 13 kilometer door de modder met een team; Sebastiaan zoekt het extreme zeker op. ‘De eerst Mudrun viel tegen. Ik werd meer gedragen en getild dan dat ik zelf iets deed, dat was niet leuk. Maar we waren wel één team met één taak, zo kwamen we over de finish.’ 

Later kon hij zijn eigen team van buddy’s samenstellen en deed hij veel vaker mee aan Mudruns. ‘Met een aangepaste rolstoel en de juiste kleding, kan er veel. Al ben ik vaak genoeg de enige roller aan de start. Mijn bijnaam is niet voor niets Tank; ik ga door waar anderen stoppen.’ 

Anderen motiveren

Ook in het dagelijks leven zoekt hij naar wat er kan. ’Ik leid een gewoon leven in een rolstoel. Omdat ik een klein beetje kan lopen ben ik helemaal zelfstandig, dat scheelt. Als ik de ramen moet zemen, ga ik op een keukentrapje staan. Niet verantwoord natuurlijk, maar het laat wel zien hoe groot mijn wil is om helemaal onafhankelijk te zijn.’ 

Sebastiaan collecterunNa een lange revalidatie heeft Sebastiaan gezocht naar passend werk. ‘Mijn hoofd wilde nog wel, maar mijn lichaam kon geen militair meer zijn. En ik vond mezelf veel te jong om kantoorwerk te gaan doen. Ik ben nu voorzitter van Dutch Adaptives, een organisatie die sport toegankelijk wil maken voor iedereen. Ik vind het heel leuk om met mensen te werken en anderen te helpen. Ik kan mijn ervaring inzetten en anderen stimuleren om hun grenzen op te zoeken.’ 

Sebastiaan is ook gastheer in het Militair Museum in Soesterberg. ‘Dat is natuurlijk de gelegenheid om het gesprek aan te gaan; de link van mijn rolstoel naar een ongeluk als militair is snel gelegd.’ 

Eigen regie

‘Kijk’, vat hij zijn leven samen. ‘Als ik ergens niet bij kan, dan vraag ik het. Zo houd ik regie over mijn leven. Ik wil me niet verschuilen achter mijn handicaps, maar alles zelf proberen en kijken hoever ik kom.’ 

Doe mee met de Collecte[Run]

Sebastiaan laat als geen ander zien dat een handicap je niet hoeft te weerhouden om iedere uitdaging voor de volle 100% aan te gaan. 

In de week van 21 t/m 27 september organiseert HandicapNL de Collecte[Run], waarbij we samen zo veel mogelijk meters gaan maken voor mensen met een handicap. Van 21 t/m 26 september gaan de collectanten aan de slag en op 27 september wordt de Collecte[Run] afgesloten met de unieke Virtuele Run. Samen halen we zo veel mogelijk geld op om iedere Nederlander met een handicap een normaal leven te geven. Doe ook mee aan de Virtual Run en neem de regie in eigen hand!

Ik doe mee aan de Virtuele Run!

Bij het aanmelden ga je akkoord met de privacyvoorwaarden van HandicapNL.