13 september 2021

Sophie (25) is jong, eenzaam en daar 100% open over

De agenda’s van haar leeftijdsgenootjes vullen zich buiten lockdown-tijden met borrels, huisfeesten en etentjes. Maar de 25-jarige Sophie* is er heel duidelijk over: zij is jong en eenzaam.

 

Tijdens haar geboorte liep de Groningse door zuurstoftekort een hersenbeschadiging op. Ze ging naar het speciaal onderwijs, maar sinds ze daar klaar is voelt Sophie zich steeds vaker alleen. Nu de coronamaatregelen het nog lastiger maken om contacten te leggen, probeert ze eenzaamheid onder jongeren bespreekbaarder te maken. ‘Als je gesloten blijft, helpt dat niets. Want ik ben niet de enige.’

Jij bent wel eens eenzaam.

‘Ja. Vooral de afgelopen tijd. Ik heb net een baby van 6 maanden, maar ik kan nu natuurlijk niets door corona. Alles ligt al heel lang stil. Zelfs de zwangerschapscursus. En dat is toch waar je normaal andere moeders leert kennen. Ik heb wel nog net een 3D-echo kunnen laten maken begin van het jaar.’

Je werkt in de ouderenzorg. Vind je daar niet de contacten die je zoekt?

‘Helaas niet. Ik wil graag praten met mensen die me snappen – die ook net een baby’tje gekregen hebben bijvoorbeeld. Ik zoek herkenning en erkenning. Dat als je een baaldag hebt, je even met elkaar kan appen daarover. Als ik aan mijn collega vertel dat mijn kindje een dag strontvervelend was, dan snappen ze daar vaak niet zoveel van. De meesten zijn oma of hebben zelf helemaal geen kinderen en willen dat ook niet. Ik ben 25 en bijna al mijn collega’s zijn rond de 50.‘

Waar loop jij tegenaan als je nieuwe vrienden probeert te maken?

‘Het blijft vaak bij een eenvoudig kletspraatje. Gewoon een beetje een gesprek over simpele dingen. Als ik over wil gaan op meer, dan wordt de boot meestal afgehouden. Toen er iemand van mijn leeftijd bij ons kwam werken, heb ik wel geprobeerd contact te leggen. Dan ga je elkaar volgen op Instagram bijvoorbeeld – maar daar bleef het bij.’

Wat zoek jij in vriendschap?

‘Eigenlijk gewoon iemand waarmee ik kan appen. Of waarmee je lekker thuis kan zitten kletsen. Van mij hoeft het allemaal niet zo ingewikkeld, hoor.’

Wat vind je moeilijk?

‘Toen ik zwanger was miste ik het contact wel echt. Er was niemand om mee te praten over dingen, want er kon niets. Geen consult. Geen verloskundige. Geen zwangerschapsgym. Daar zou je normaal contact maken met andere moeders. Maar bij het consultatiebureau zie je nu dat iedereen binnen 10 minuten weer buiten wil zijn.’

Wat kan jou helpen om minder eenzaamheid te ervaren?

‘Ik weet het niet. Ik heb de app Buurtmama’s geïnstalleerd, maar in mijn omgeving zitten daar weinig mensen op. Ook is hier een mamacafé, maar die is door corona natuurlijk dicht. En volgens mij is hij anders alleen open op de momenten dat ik werk. Dat is vaak zo met dit soort dingen. Weet je… het zou helpen als er een website was waar mensen elkaar konden vinden. Of een soort hulplijn voor mensen die zich alleen voelen. (Ben je zelf eenzaam? Check [Buddies]!)

Hoe reageren mensen als je over eenzaamheid begint?

‘Mensen verwachten het vaak niet dat ik me zo eenzaam voel. Ik ben een huismusje. Dus ze denken dat ik dat contact niet nodig heb. Maar dat heb ik wel. Daarom vind ik dat we ‘t bespreekbaar moeten maken. Ik merk dat er niet over gesproken wordt. In ieder geval niet om me heen. En dat zou helpen. Ik weet het niet zeker, maar ik denk dat er wel meer mensen eenzaam zijn.’

* Dit artikel verscheen oorspronkelijk op 25-11-2020. Sophie is een pseudoniem dat om persoonlijke redenen in dit stuk gebruikt is. De echte naam van Sophie is bekend bij de redactie.

Vriendschap voor iedereen: [Buddies]!

Heb jij ook een verstandelijke of fysieke beperking en voel je je eenzaam? Ons project [Buddies] kan je helpen! Dit vriendschapsproject koppelt jongeren mét en zonder handicap aan elkaar voor een langdurige vriendschap. Meer weten? Vraag hieronder meer informatie aan.

Ja, stuur me meer informatie over [Buddies]!

Bij het aanmelden ga je akkoord met de privacyvoorwaarden van HandicapNL.