07 december 2020

Mensen met een verstandelijke beperking doen minder mee in de samenleving

Wat is de kwaliteit van leven met een verstandelijke beperking? En in welke mate beschikken zij over zelfredzaamheid en voldoende hulpbronnen? Het rapport Maatwerk in meedoen van het SCP duikt erin. Voor het eerst worden deze kwesties met cijfers aangetoond, waaruit blijkt dat mensen met een verstandelijke beperking het knap lastig hebben en dat hulp en ondersteuning nodig is.

In het rapport Maatwerk in meedoen gaat het SCP na in hoeverre het de ca. 1,2 miljoen mensen met een verstandelijke beperking lukt om volwaardig aan de samenleving mee te doen. Hieruit blijkt dat mensen met deze beperking vaak moeite hebben met het zelf organiseren van hun huishouden en dagelijkse bezigheden, het gebruik van openbaar vervoer, het in vullen van formulieren en het afhandel van financiën. Volgens het rapport gaan bedrijven, maatschappelijke organisaties en de overheid vaak ten onrechte uit van een grote mate van zelfredzaamheid. Zo heeft 40% van de volwassenen met een verstandelijke beperking naast hun tekort aan zelfredzaamheid ook te weinig veerkracht of inkomen en kan niet rekenen op werk of de aanwezigheid van een sociaal netwerk met vrienden en familie. Daarbij is ruim 70% minder vaak tevreden met hun leven.

Zo heeft 40% van de volwassenen met een verstandelijke beperking naast hun tekort aan zelfredzaamheid ook te weinig veerkracht of inkomen

Samenwerking van partijen

Om de integrale ondersteuning te bieden die deze mensen verdienen is er samenwerking nodig tussen diverse organisaties en hulpverleners. SCP zegt dat ondersteuning bij het zoeken naar een baan meer zin heeft als er tegelijkertijd hulp komt bij het oplossen van mogelijk aanwezige schulden- en verslavingsproblematiek. Gemeenten en rijksoverheid kunnen regelingen en financieringen zo aanpassen dat deze ondersteuning wordt gestimuleerd. Regels, aanvraagprocedures en formulieren kunnen worden vereenvoudigd. Ook werkgevers hebben hier een rol in. Zij kunnen iemand met een verstandelijke beperking een werkplek bieden. Als laatste mogen we de medeburgers zonder verstandelijke beperking zeker niet vergeten. Zij kunnen helpen door bijvoorbeeld gewoon een praatje te maken. Het is een langdurig proces, dat begint bij de maatschappelijke acceptatie dat niet iedereen hetzelfde is of hetzelfde kan zijn.

Een zwart gat

De coronacrisis blijkt een echt zwart gat voor mensen met een verstandelijke beperking. De crisis heeft een groot effect op hun kwaliteit van leven. Voor velen viel de ondersteuning en de dagbesteding (gedeeltelijk) weg, omdat het lastig is om afstand te houden en uit angst voor besmettingen. Daarbij zal het voor velen van hen lastig zijn om hun baan te behouden. Dit soort veranderingen heeft grote impact op de dagstructuur, sociale contacten en hun inkomen.

Nee tegen eenzaamheid: teken het manifest

Het probleem van eenzaamheid onder mensen met een verstandelijke beperking is groot, aldus het SCP. Zo heeft twee derde van de mensen met een verstandelijke beperking te maken met eenzaamheid en bijna 30% is als sterk eenzaam aan te merken.

‘Ik zit hier de meeste dagen alleen. Niemand belt mij. Ik heb wel veel kennissen, maar die mensen spreken mij gewoon nooit. Dan probeer ik elke keer weer te bellen, maar ik krijg steeds een voicemail. Op het laatst denk ik dan: “Als het zo moet, laat maar lekker gaan.” Dan bel ik zelf ook niet meer. Dan voel ik me steeds verdrietiger worden en depressief. Op het laatst kan ik er niet meer tegen.’ (man met een verstandelijke beperking, 35 jaar, Amsterdam)

Wij vinden dat iedere Nederlander met een handicap een normaal dagelijks leven moet kunnen leiden. Met leuke vrienden, een uitdagende baan en de mogelijkheid om te gaan en staan waar je wilt. Net als ieder ander. Maak jij je daar ook hard voor? Teken ons manifest!

*Dit artikel is gebaseerd op een nieuwsbericht over het rapport Maatwerk in meedoen.

 

Ja, ik teken het manifest voor een normaal leven voor iedereen!

Bij het aanmelden ga je akkoord met de privacyvoorwaarden van HandicapNL.