Mijn ‘first date’ met HandicapNL

22 juni 2018

Je hebt het vast al gezien, gelezen en gehoord: de eerste HandicapNL Ontmoet was een succes – en ik was erbij! In deze blog lees je wat ik vond van onze first date en waarom ik ervan baalde dat ik geen box tissues in mijn minihandtasje had gepropt.

Vroeg opstaan op zaterdag: hete koffie en geroosterde boterhammen

Zaterdagochtend 8 uur. Tijd om naar Oudewater te gaan. Ik ben nog niet helemaal wakker – het is tenslotte weekend en vroeg opstaan is dan meestal niet mijn hobby. Maar ik heb er zin in, dus giet ik snel mijn net iets te hete koffie naar binnen, rooster wat boterhammen en smeer er een flinke laag hummus op – een nieuw smaakje, iets met vijgen en cranberries. Lekker! Dan is het tijd om te gaan. Terwijl ik nog driftig kauw op mijn boterhammetjes, stap ik in de auto.

‘Alsof het niets is, zingt Shirley over haar wens om ‘gewoon gelukkig’ te zijn.’

Rondjes rijden door Ouderwater

Het ritje naar Oudewater verloopt zonder problemen. Het is bijna 20 jaar geleden dat ik er voor het laatst geweest ben – inderdaad voor een bezoekje aan museum de Heksenwaag, met mijn vriendinnetjes uit Frankrijk. Het hotel is wel even zoeken. We rijden 3 rondjes door het pittoreske centrum van Oudewater. Dan worden we gezien – en kunnen we de auto lekker vlak bij de deur parkeren.

Samen voor eerlijke kansen

Het openingswoord heb ik net gemist – maar ik hoor wel meteen wat mij vandaag te wachten staat. Ik ben nieuwsgierig. De zaal zit lekker vol – een goed teken. Ik hoor wat HandicapNL doet, hoe HandicapNL dat doet, waarom HandicapNL dat doet en voor wie HandicapNL zich inzet. Een helder verhaal. Een verhaal waaruit – nog een keer – duidelijk wordt hoe belangrijk het is dat iedereen een eerlijke kans krijgt. Of je nu een handicap hebt of niet.

‘Opnieuw besef ik dat mijn handicap wel meevalt.’

Wáár is dat papieren zakdoekje?

Het moment waarop ik snak naar een tissue breekt aan: Shirley zingt Oorlog in mijn koppie. Alsof het niets is, zingt Shirley over haar wens om ‘gewoon gelukkig’ te zijn. Over haar hoofd vol piekergedachten en over haar zoektocht naar haar plekje in de samenleving. Kwetsbaar en krachtig tegelijk – het is prachtig, en soms heel herkenbaar. Ik doe mijn best mijn tranen terug te stoppen, maar dat lukt niet – niet eens een beetje. Wáár is dat papieren zakdoekje?

Het valt wel mee, voor mij dan

Tijd voor een rondje stellingen – het levert interessante discussies op en ik vind het mooi om te zien dat zo’n grote groep mensen wil bijdragen aan eerlijke kansen voor iedereen. Ik ontdek ook dat iedereen worstelt met dezelfde issues. Opnieuw besef ik dat mijn handicap wel meevalt. Moeilijker lopen is rot, een belabberd evenwicht hebben ook. Maar ik sta midden in het leven – doe wat ik wil doen en ik kan ook doen wat ik wil doen. Dat is helaas niet voor iedereen weggelegd – omdat een handicap of een zware zorgtaak dit onmogelijk maakt. Dat raakt me, ook wist ik dit natuurlijk al wel. Ik denk er nu nog over na.

Nog meer hummus, goede gesprekjes en een afzwemtest

Na een lekker broodje – met kerriehummus deze keer – en wat korte gesprekjes, is het voor mij tijd om te gaan. Ik moet op tijd terug zijn voor de afzwemtest van mijn dochter. Het A-diploma is nu echt bijna binnen!

Het was een geslaagd eerste afspraakje. Ik kijk uit naar de volgende date!

Tot volgende week!

Linda Pasqual

Bekijk alle artikelen van Linda Pasqual

Altijd het laatste nieuws ontvangen?

Meld je aan voor onze e-mailnieuwsbrief HandicapNL Update, zodat we je op de hoogte houden. We sturen je maximaal 1 tot 2 mails per maand.

Schrijf je in voor de HandicapNL Update.
  • Doneer nu
  • Zoeken
    Generic filters
    Exact matches only
    Filter by Custom Post Type