Karlien – En… wat doe jij?

“En, wat doe jij?”, vroeg de vrouw met de geblondeerde paardenstaart. Ze keek me verwachtingsvol aan. Ik nam snel een hap van mijn sandwich zalm met roomkaas om tijd te winnen. Ik bevond me op een kledingruilbijeenkomst met een stuk of acht dames die ik nog nooit had gezien.

“En, wat doe jij?”, het is een vraag die ik zelf al honderden, zo niet duizenden keren heb gesteld aan mensen die ik juist had leren kennen. Op verjaardagen bij vrienden, op congressen, op date, in de kroeg of in de trein. Het is een doodgewone vraag die een gesprek lekker op gang brengt en waardoor je je gesprekspartner meteen beter leert kennen.

Ladder van Succes

Ik slikte de hap van mijn sandwich weg en begon een beetje uit te leggen dat ik al een lange tijd ziek thuis was en dat er geen zicht op was dat ik weer terug zou kunnen keren op mijn werk. Dat terugkeer in welk werk dan ook twijfelachtig was. Ik zag hun blik veranderen van open en benieuwd naar medelijdend en gesloten. De rest van de middag zat ik vooral tussen gesprekken in en lukte het niet meer echt om aan een gesprek deel te nemen.

Ik zag hun blik veranderen van open en benieuwd naar medelijdend en gesloten

“En, wat doe jij?”, met het antwoord op die doodsimpele vraag delen we onze gesprekspartner onmiddellijk en onbewust in op de ‘Ladder van Succes’. Zo werkt ons brein nou eenmaal. Ik tuimelde met mijn antwoord in één klap van beleidsmedewerker bij een gemeente naar uitgerangeerd.

Eigenwaarde

Ook in mijn hoofd is dat best een heel proces geweest. Ook in mijn hoofd tuimelde ik op de ladder van succes een heel eind naar beneden. Toen ik officieel uit dienst ging bij de gemeente (na bijna drie jaar ziektewet en gevecht met het UWV), was dat een beladen moment.

Arbeidsongeschikt zijn deed iets met mijn zelfvertrouwen en mijn eigenwaarde

Gedachten als ‘Wat voor bijdrage lever ik nou nog aan de samenleving?’ en ‘Wat heeft mijn leven nu nog voor zin?’ slopen mijn hoofd in. Want wat zou ik in het vervolg moeten antwoorden op die vraag die ik geheid nog vaak zou krijgen? Ik begon daardoor op te zien tegen gelegenheden waar ik vreemde mensen zou gaan ontmoeten. “En, wat doe jij?” beantwoorden met “Ik ben afgeschreven voor alle betaalde en onbetaalde arbeid” is niet bepaald sexy…

Eye-opener

En toen zag ik die voormalig brandweerman in een Engels tv-programma. De vraag “En, wat doe jij?” beantwoordde hij trots met de borst vooruit met “I’m early retired due to medical reasons” – ik ben vervroegd met pensioen vanwege medische redenen. En zo is het ook! Hij heeft zó gelijk! Vervroegd pensioen. Dat klinkt niet als uitgerangeerd. Nee, dat klinkt als levensgenieter!

Ik ben vervroegd met pensioen vanwege medische redenen

Ik heb die uitspraak geadopteerd. Hij staat nu ook in mijn bio op Facebook. En als ik die vraag nu krijg, kijk ik mijn gesprekspartner vol zelfvertrouwen recht in de ogen. “Ik ben met vervroegd pensioen vanwege medische redenen. Dus ik geniet van mijn rust, heb het schilderen weer opgepakt, we wandelen veel en ik geniet van alles wat bloeit en fladdert in de tuin.”

“En, wat doe jij?” – ik hoop dat het antwoord op die vraag in onze samenleving minder belangrijk wordt. Dat de ‘Ladder van Succes’ straks niet meer gaat om wat je doet, maar om wie je van binnen bent.

 

Karlien (53) woont samen met Martin in de Randstad. Ze hebben een dochter n een kleindochter van bijna één jaar. Karlien heeft meerdere chronische aandoeningen (waar onder het onder reuma vallende Hyper Mobiliteits Syndroom en een aantal auto-immuun ziekten) en een aangeboren neurologische afwijking. Karlien was beleidsmedewerker bij een gemeente, maar is inmiddels volledig afgekeurd.
*Karlien identificeert zich als non-binair en gebruikt de persoonlijk voornaamwoorden die en diens.

HandicapNL Update

Wil je op de hoogte blijven van de beste blogs, persoonlijke verhalen en campagnes? Schrijf je in voor de HandicapNL update en ontvang 1x per maand de hoogtepunten. Zo mis je niets!

Ja, ik wil graag op de hoogte blijven

Maartje: ‘Op de Dutch Grand Prix vergat ik dat ik een handicap heb.’
Maartje: ‘Op de Dutch Grand Prix vergat ik dat ik een handicap heb.’
Naomi (31): “De regelzucht in de zorg? Ik heb goede hoop dat er iets aan te doen valt”
Naomi (31): “De regelzucht in de zorg? Ik heb goede hoop dat er iets aan te doen valt”