Een lief kind!

01 juni 2018

Mijn neefje Thys is jarig. De tijd lijkt wel te vliegen, hij wordt alweer zeven jaar. Op zijn verjaardag zijn ook Judith en André met hun zoon Jonathan en dochter Rhodé. Ik ken ze al jaren, omdat we in hetzelfde dorp zijn opgegroeid en Judith al zolang als ik weet bevriend is met mijn zus. Inmiddels ben ik al lang weg uit het dorp en tegenwoordig zie ik ze dus alleen op de verjaardagen van mijn zus, zwager en neefjes.

Het leek in eerste instantie mee te vallen

Toen Jonathan geboren werd, na een zorgelijke zwangerschap, leek het in eerste instantie mee te vallen en zaten ze op een heerlijke roze (blauwe) wolk. Maar na een paar maanden veranderde de situatie. Jonathan had geen normaal ontwikkelde hersenen, veel epileptische aanvallen en een onzekere tijd volgde. Hij bleek zeer ernstig verstandelijk en meervoudig beperkt.

‘Veel mensen vergeten vaak dat we ook gewoon een heel lief kind hebben.’

Via mijn zus blijf ik een beetje op de hoogte van de situatie. Jonathan ligt veel in het ziekenhuis en er zijn veel zorgen. Eigenlijk kan hij weinig. Als we hem zien ligt hij vaak op een groot dekmatras en rolt hij daar wat heen en weer. Echt contact hebben we niet met hem in mijn beleving. Vaak praat ik op zo’n verjaardag even bij met Judith. Judith is zo iemand waar je namelijk wel naast wil zitten op een verjaardag. We praten dan bij over werk en de kinderen. Hoe gaat het met ze, ook met hun gezonde dochter Rhodé, en houden ze het allemaal nog vol?

‘Knap hoe ze het allemaal volhouden’

In de loop der jaren wennen we aan Jonathan op de verjaardagen. Maar vaak als mijn man en ik in de auto zitten, mompelen we tegen elkaar ‘poeh, wat een zorg he’ en ‘knap hoe ze het allemaal volhouden’.  En eerlijk gezegd zag ik het ook altijd zo: wat een zorg! Maar ik weet nog goed dat ik op de verjaardag van mijn zwager wederom een gesprekje met Judith had over Jonathan. En Judith zei iets wat me altijd is bijgebleven, namelijk het volgende: ‘Veel mensen vergeten vaak dat we ook gewoon een heel lief kind hebben.’

Als buitenstaander zie je vooral de hoeveelheid zorg

Ik denk nog vaak aan haar opmerking. Ik zie als buitenstaander vooral de hoeveelheid zorg. Maar Jonathan is inderdaad ook gewoon een prachtig kind. En Judith en André hebben net zo goed de momenten dat ze elkaar aankijken met die blik die alleen ouders met elkaar kunnen wisselen. Wat kun je veel houden van je kind. Die momenten dat je hart er bijna uitspat van liefde! Ja, die momenten hebben Judith en André net zo goed.

Sandra Stienstra, Senior Campagne Manager

 

Sandra Stienstra

Bekijk alle artikelen van Sandra Stienstra

Altijd het laatste nieuws ontvangen?

Meld je aan voor onze e-mailnieuwsbrief HandicapNL Update, zodat we je op de hoogte houden. We sturen je maximaal 1 tot 2 mails per maand.

Schrijf je in voor de HandicapNL Update.
  • Doneer nu
  • Zoeken
    Generic filters
    Exact matches only
    Filter by Custom Post Type