26 oktober 2021

Marjon – Jules kan niet praten, maar communiceren kan hij als de beste

Het is zondagochtend, best vroeg. De broers zijn op hun kamer aan het spelen en Wil ligt nog te slapen. Ik ben met Jules beneden. Het is de ochtend na de verjaardag van Chris. Jules zoekt de ballonnenpomp.

De dag ervoor had opa hem geleerd  ballonnen op te blazen met een pomp. Geweldig vond hij het, hij pompte ze tot barstens toe vol lucht. Dan knapten ze, of ze vlogen van de pompmond af en maakten heerlijk onverwachte bewegingen tijdens hun krimpvlucht. Dat wil Jules nog wel een keer!

Gebarentaal

De doos met slingers en ballonnen heeft hij al gepakt en geopend op de bank gezet. Maar hij zoekt nog meer. ‘Kijken;’ gebaart hij en duikt de kast in. Hij kan het niet vinden. “Wat zoek je Jules?” vraag ik; ik heb nog geen idee. Hij maakt een rond gebaar en wiebelt wat met zijn armen. “Bal?” Ne. “Pop?” Ne. ‘Boe’ zegt hij. “Boek?” Ne. “Koe?” Ne. “Wil je een botsing maken met de auto’s?” Ne. “Was er buiten een klap?” Ne. Net als ik begin te vrezen voor een driftbui uit frustratie, rent Jules naar zijn spraakcomputer. Klik klik klik: fietspomp.

Trots

“Fietspomp?” Ik begrijp het nog steeds niet. Jules schudt zijn hoofd, loopt de kamer in en komt terug met een lege ballon. Drukt weer op het plaatje en wijst dan op de ballon. ‘Boe’ zegt hij en in zijn blik meen ik een vriendelijk geduld te vinden. Hij kijkt me rustig en helder aan. En ik voel trots voor mijn zoon. Die zo goed kan uitleggen, zo vindingrijk is in het zoeken naar oplossingen als we hem niet begrijpen en zo’n oneindige drang naar communiceren heeft. “Zoek jij de ballonnenpomp?” vraag ik met een lach op mijn gezicht.

Als ik hem aan Jules geef, ga ik door mijn knieën, pak zijn kin in mijn hand

Jules springt op en neer van opwinding, zo blij is hij dat ik hem begrijp. “JAAA!!!!!”roept hij enthousiast. Ik pak de pomp van de kast. Als ik hem aan Jules geef, ga ik door mijn knieën, pak zijn kin in mijn hand. “Jules, kijk me eens aan.” Hij kijkt me aan. “Dat heb je heel goed uitgelegd, Jules,” zeg ik tegen hem. “Dat is heel goed van Jules. Want mama begreep het eerst niet hè?” Jules schudde zijn hoofd. Hij denkt even na, maakt dan met zijn vuist tegen zijn hoofd het gebaar voor ‘dom’. “Ma,” zegt hij met zijn schorre stemmetje en begint gemeen te grijnzen.

Bovenstaande blog is geschreven door Marjon, moeder van Jules en zijn twee grotere broers. Ze schrijft verhalen over de moeilijke tijden, maar ook over die kleine pareltjes van geluk waardoor het leven met Jules de moeite waard blijft. Haar andere blogs lees je op www.julesenik.wordpress.com.

Lees de vorige blog van Marjon hier.

Gratis e-book voor ouders en docenten

Kinderen zijn nieuwgierig naar de ander en zitten vaak vol vragen – ideaal om ze al vroeg te leren over inclusie. Maar hoe ga je het gesprek aan over mensen met een handicap? Speciaal voor ouders, verzorgers en docenten ontwikkelde HandicapNL het boekje ‘Hallo ik heb een handicap”. Boordevol tips, vaak gestelde vragen en mogelijke antwoorden. Download het boekje hieronder gratis!

 

Ja, stuur me gratis het E-book voor ouders!

Bij het aanmelden ga je akkoord met de privacyvoorwaarden van HandicapNL.