Rosa wilde dierenartsassistente worden, maar moest naar dagbesteding.

Rond haar twaalfde stroomde ze door naar het voortgezet speciaal onderwijs. In haar laatste jaar wilde ze verder leren. Naar het mbo. “Er was één lokaal waar ze mbo-les gaven aan leerlingen die goed genoeg waren volgens mijn vso-school,” zegt ze. “Ik wilde daar ook bij.” Maar dat mocht niet. “Ik moest naar dagbesteding. Er zit niks tussen.” 

Weinig mogelijkheden om te groeien 

Rosa kwam terecht op een kinderboerderij. “Ik mocht stallen uitmesten,” vertelt ze. Al snel wist ze dat dit niet bij haar paste. “Ik voelde me echt weggegooid.” Ze kreeg voor haar gevoel weinig mogelijkheden om te groeien. “Waarom moet ik steeds de stoep vegen terwijl ik duidelijk meer kan?” Ze houdt van dieren en droomde vroeger van een toekomst als dierenarts. “Dat kan niet, want dat leervermogen heb ik niet. Zo realistisch ben ik wel. Maar ik zou een dierenarts prima kunnen assisteren.” Ze legt uit waar het verschil zit. “Ik kan dieren prima verzorgen en ook medicatie toedienen. Maar ik kan niet uitrekenen hoeveel medicatie een dier nodig heeft.” Daar zit volgens haar het probleem. “Waarom moet ik zoiets als staartdelingen kunnen om dieren te verzorgen?” 

“Mbo is echt wel aan te passen” 

Wat haar opvalt, is hoe snel wordt gedacht dat iets niet kan. “Mensen zeggen zo vaak dat iets niet mogelijk is,” zegt ze. “Maar mbo is echt wel aan te passen.” Ze nuanceert haar eigen situatie. “Als je alleen naar mijn scores kijkt, was ik niet goed genoeg voor mbo 1. Alleen Engels en begrijpend lezen gingen goed.” Maar dat zegt volgens haar niet alles. “Praktisch kon ik het wel. Dat zie je ook, want ik heb nu, na een lange omweg, gewoon een diploma behaald, als ervaringsdeskundige.” Ze noemt een mbo-opleiding dierverzorging in haar omgeving. “Daar kun je toch prima leren hoe je met dieren omgaat, ook met een licht verstandelijke beperking?” Volgens haar zit de oplossing in hoe onderwijs wordt ingericht. “Maak opleidingen gewoon praktischer.” 

Meer mogelijk dan gedacht 

Rosa weet hoe het voelt om tussen wal en schip te vallen. En ze weet ook wat er wel kan als je de kans krijgt. “We kunnen echt wel meer dan mensen denken,” zegt ze. Voor jongeren zoals zij maakt dat het verschil, tussen stil komen te staan of verder kunnen leren en meedoen.

Laat jongeren als Rosa gewoon meedoen

In Nederland zijn er 50.000 jongeren met een licht verstandelijke beperking die wél willen leren, maar voor wie toegankelijk mbo-onderwijs ontbreekt. Met MBO op Maat bouwen we aan een nieuwe route. Met kleinere klassen, meer begeleiding en onderwijs dat echt aansluit. 
Help mee om in 2030 50 leerlijnen mogelijk te maken. Met jouw bijdrage kunnen meer jongeren leren, werken en meedoen.