Wie wil leren en werken, moet daar toch de kans voor krijgen?

Ruim een half miljoen mensen met een licht verstandelijke beperking hebben geen baan. Veel van hen willen graag werken. Tegelijk kampen werkgevers al jaren met personeelstekorten. Toch lukt het Nederland nauwelijks om die twee groepen bij elkaar te brengen. 

Een vrouw met een haarnetje, schort en blauwe handschoenen maakt kleine deegbolletjes in een keuken.

Foto: Dienstverlening Cuijk, Bart Nijs

Rem op ontwikkeling

Trouw publiceerde vorige week over de Raad voor Volksgezondheid & Samenleving, die waarschuwt dat goede bedoelingen daarbij soms juist verkeerd uitpakken. Mensen met een licht verstandelijke beperking krijgen vaak zorg en bescherming, maar veel minder ruimte om zich verder te ontwikkelen richting opleiding, zelfstandigheid en werk. Bescherming wordt zo een rem op ontwikkeling. 

Nauwelijks kansen 

Naar schatting heeft slechts een kwart van de mensen met een licht verstandelijke beperking een betaalde baan. Exacte cijfers ontbreken, maar duidelijk is dat een grote groep die wil meedoen daar nog steeds nauwelijks de kans voor krijgt. 

Voor jongeren begint dat probleem vaak al veel eerder. Na het voortgezet speciaal onderwijs houdt de route naar verder leren voor velen op, terwijl juist het mbo de plek is waar je een vak leert, vaardigheden ontwikkelt en je voorbereidt op werk. 

Hoe tegenstrijdig is het dat we mensen vragen mee te doen in de samenleving, maar de route daar naartoe voor een deel van hen nauwelijks organiseren? 

Help mee 

HandicapNL gaat dat veranderen. Wij werken eraan dat jongeren met een verstandelijke beperking kunnen blijven leren en voorbereid de arbeidsmarkt op kunnen. 

Daar hebben we jouw steun bij nodig. Teken onze petitie en laat zien dat ook deze jongeren recht hebben om door te leren. Wil je meer doen? Met een donatie help je HandicapNL om deze verandering mogelijk te maken.

Scroll naar boven