“Ik geloofde dat ik het niet kon. Dus gaf ik het op.” 

Rocheda was 18 toen haar schooltijd stopte. Ze wilde verder leren, maar kreeg te horen dat een vervolgopleiding te moeilijk voor haar zou zijn. En daarmee hield het leren voor haar zomaar ineens op, terwijl ze zelf nog zoveel wilde.

Portret van een lachende vrouw met donker krullend haar. Ze draagt een donkergroene top met panterprint, grote oorbellen en een ketting met een naamhanger. Op de achtergrond zijn bomen en gebouwen onscherp zichtbaar.

Als anderen jouw toekomst bepalen 

“Dat was niet leuk om te horen,” vertelt Rocheda, inmiddels 28. “Maar ik geloofde het gewoon. Dus ik gaf het op.” 

Ze ging naar de dagbesteding. Daar maakte ze schilderijen en werkte ze met papier-maché. “Dat was leuk voor even. Maar ik wist dat ik meer wilde en meer kon.” 

Een verhuizing veranderde niets aan haar situatie. Opnieuw kwam ze terecht bij een dagbesteding. Opnieuw deed ze werk waarin ze niet verder kwam. 

“Ik zat weer te schilderen en dacht: ik wil en kan meer. Niet omdat ik me beter voelde dan iemand anders of zo, maar omdat ik zeker wist dat ik meer in mijn mars had.” 

Vind jij ook dat dit anders moet? Teken de petitie.

Ik wil een betaalde baan 

Rocheda wilde leren, werken en zich ontwikkelen. Toch was de route die voor haar werd uitgestippeld steeds dezelfde, alsof haar toekomst al vaststond. 

“Ik heb toen ook tegen mijn werkcoach gezegd dat ik niet meer naar de dagbesteding wilde.” 

Uiteindelijk besloot ze zelf het anders te doen. “Ik ben gewoon vertrokken. Ik zei: ik wil een betaalde baan.” 

Een paar maanden later werd ze aangenomen bij Kruidvat. Ze werkte er ongeveer anderhalf jaar. Het was een kans die ze zelf had moeten bevechten.  

Laat maar zitten

“Vroeger wilde ik altijd van alles, maar ik kreeg zo vaak te horen dat ik het niet kon. Op een gegeven moment denk je: laat maar zitten. Dat heb ik ook gedaan. Maar diep vanbinnen heb ik het nooit losgelaten.” 

Die woorden zijn veelzeggend; een jongere van 18 die graag wil leren, maar opgeeft omdat anderen zeggen dat het niet kan. 

Leren is toch geen gunst? 

Rocheda weet hoe belangrijk het is om zelf over je toekomst te kunnen beslissen. 

“Het is heel erg dat niet iedereen de kans krijgt om een beroepsopleiding te volgen, terwijl er zoveel mensen zijn die dat wel willen en kunnen.” 

Haar boodschap: “Iedereen moet de kans krijgen om mee te doen in deze maatschappij.” 

Toch krijgen duizenden jongeren met een verstandelijke beperking hiervoor nog altijd geen kans. 

Laat jongeren gewoon doorleren  

Geen opleiding betekent geen diploma en dus bijna geen kans op betaald werk. Dit is de realiteit voor duizenden jongeren in Nederland. Dat is toch te gek voor woorden? 

Wij vinden dat dit anders moet. Help jij mee? 

Ja, ik help mee

Met MBO op Maat bouwen we aan beroepsonderwijs dat beter aansluit op jongeren met een licht verstandelijke beperking. Samen werken we aan kleinschaliger onderwijs, meer begeleiding en meer praktijkgericht leren. Dit jaar nog kunnen de eerste studenten starten.

Zo krijgen meer jongeren de kans om zich te ontwikkelen richting een diploma, werk en zelfstandigheid.

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte

  • Als eerste op de hoogte van nieuwe initiatieven
  • Lees inspirerende verhalen
  • Ontvang updates over hoe jij kunt helpen

Scroll naar boven