Ghislaine vlogt op de Paralympics

Het zijn spannende dagen voor Ghislaine Belvroy (52) uit Saasveld. Zij mag voor HandicapNL verslag doen van de Paralympics. Ze is al een tijdje bezig met vloggen en deze klus is haar grootste uitdaging tot nu toe. “De hele ervaring in Parijs is natuurlijk spannend en leuk, maar ik hoop dat dit mijn werk kan worden. Gewoon een betaalde baan.”

Van rustig naar gepassioneerd

Het krijgen van een betaalde baan is voor Ghislaine niet zo makkelijk. Zij heeft Niet-Aangeboren Hersenletsel (NAH). “Op tweede kerstdag 1991 kreeg ik een vreselijk auto-ongeluk. Ik heb de dood letterlijk in de ogen gekeken. Diverse botbreuken, scheuringen, verlammingsverschijnselen en ik was bijna mijn oog kwijt. In eerste instantie kreeg ik de diagnose van een hersenschudding, maar dit bleek later een hersenkneuzing te zijn.”

Pas in 2017 kreeg Ghislaine te horen dat zij NAH had. “Een kennis van mij was naar een cursus ‘Hoe herken ik hersenletsel’ geweest. Toen vielen alle puzzelstukjes in elkaar.”

“Vroeger was ik namelijk een heel rustig en bedeesd meisje, maar na mijn ongeluk veranderde dat. Nu ben ik juist heel gedreven en gepassioneerd. Daardoor kan ik snel overprikkeld en moe worden. Ik moet goed letten op mijn energie, want ik heb geen natuurlijke rem meer. Na neurologische testen bij de neuroloog en onderzoek van een psycholoog werd NAH vastgesteld. Hierna kreeg ik de juiste hulp en begeleiding.”

Moeite om een baan te vinden

Ghislaine heeft door haar beperking moeite om een passende baan te vinden. “Mijn beperking is onzichtbaar. Je merkt het dus niet meteen. Maar ik geef niet op. Via mijn jobcoach heb ik onlangs een proefplaatsing gevonden. Sinds februari werk ik bij Stichting Welzijn Tubbergen Dinkelland en voor hen maak ik video’s om online vrijwilligers te werven. Hoe fantastisch is dit?! Want hiervan wil ik mijn werk maken. Mijn collega’s hopen in ieder geval dat ik kan blijven.”

Vloggen tijdens de Paraplympics

De nieuwe uitdaging voor Ghislaine is het vloggen tijdens de Paralympics. Daar gaat zij haar ex-vriend Mark naar medailles toe schreeuwen. “Ik heb inmiddels een nieuwe vriend, maar wij hebben nog steeds goed contact. Ik leerde Mark kennen toen hij net begonnen was met handbiken. Tijdens de jaarlijkse handbikebattle in Oostenrijk ontdekten men dat hij een enorm talent was. Die wedstrijd won hij. Daarna wilde hij heel graag de Paralympics. Dat was zijn droom.”

“Ik heb hem vaak opgezocht tijdens zijn wedstrijden in het buitenland. Hij leeft echt als een topsporter. Dat heb ik van dichtbij meegemaakt en daardoor heb ik heb een enorme bewondering voor sporters met een beperking. Ik vind dat daar in de maatschappij nog steeds te weinig aandacht voor is. Zowel in vergoedingen als in kansen en sponsoring. Ik hoop dat het in de toekomst beter wordt.”

Ghislaine maakt zich klaar voor een groot feest in Parijs. Maar het is nog niet zeker dat Mark in de prijzen gaat vallen. “Vorig jaar won Mark nog goud in Glasgow, maar hij heeft er een flinke concurrent bij gekregen. Een Fransman wint de laatste tijd veel. Het wordt dus enorm spannend.”

Geef jongeren met hersenletsel een nieuwe toekomst

Ghislaine was 19 toen ze in 1991 hersenletsel opliep. Daar was toen weinig over bekend. Tegenwoordig is er meer hulp en begeleiding, maar zijn de wachtlijsten lang.

In Nederland wachten ruim 2.000 jongeren met ernstig hersenletsel op training en begeleiding. In het eerste Erik Scherder Huis in Amsterdam kunnen 35 jongeren een jaar lang een intensief programma volgen met als doel weer maximaal meedoen in de maatschappij.

HandicapNL wil bijdragen aan de dagelijkse kosten van het huis: studiekosten, sportdagen of excursies. Alles wat nodig is voor een verrijkte, uitdagende leeromgeving! Help je mee?