Rocheda: “Ik wist dat ik meer kon”

Ik kon meer

“Dat was niet leuk om te horen,” vertelt ze. “Maar ik geloofde het gewoon. Dus ik gaf het op.” Ze ging naar de dagbesteding. Daar maakte ze onder andere schilderijen en werkte ze met papier-maché. “Dat was leuk voor even,” zegt ze. “Maar ik wist dat ik meer wilde en meer kon.” 

Dat gevoel bleef. “Ik heb toen ook tegen mijn werkcoach gezegd dat ik niet meer naar de dagbesteding wilde.”

Vind jij ook dat dit anders moet? Teken de petitie.

Ik wil gewoon een betaalde baan 

Na een verhuizing kwam Rocheda opnieuw op een dagbesteding terecht. Ook daar merkte ze dat ze zich niet verder ontwikkelde. 

“Ik zat weer te schilderen en dacht: ik wil en kan meer. Niet omdat ik me beter voelde dan iemand anders of zo, maar omdat ik zeker wist dat ik meer in mijn mars had.” 

Uiteindelijk nam ze zelf een besluit. “Ik ben gewoon vertrokken. Ik zei: ik wil een betaalde baan.” Een paar maanden later solliciteerde ze bij Kruidvat. Ze werd aangenomen. 

“Ik had een heel lieve manager. Hij was heel betrokken.” 

Ze werkte er ongeveer anderhalf jaar. Toen er een nieuwe filiaalmanager kwam, veranderde de sfeer. Ook ging het privé minder goed met haar. “Mijn hoofd stond niet meer naar werken. Ik heb zelf gezegd dat ik wilde stoppen. Dat vond mijn manager jammer, maar hij respecteerde het wel.” 

Verder leren 

Via haar jobcoach kwam Rocheda vervolgens terecht bij Stichting Mee Rotterdam. Daar werkt ze nu nog steeds als ervaringsdeskundige. 

“Ik geef samen met anderen voorlichting op scholen en bij bedrijven over hoe het is om te leven met een beperking. Dat doe ik nog steeds met veel plezier.” 

Via haar werk kreeg ze ook de kans om verder te leren: een mbo 1-opleiding. “Daar ben ik heel blij mee.” 

Maar voor Rocheda is dat zeker niet het eindpunt. 

“Ik wil lifecoach worden. Daar heb ik niveau 3 voor nodig. Mijn jobcoach zegt dat het niet makkelijk wordt, maar je kunt het altijd proberen. En ik wil het echt. Ik wil mensen begeleiden, vooral vrouwen. Hen wordt zoveel onrecht aangedaan.” 

Een beperking hoeft niets te zeggen 

Dat ze nu weer leert, betekent veel voor haar. 

“Vroeger wilde ik altijd van alles, maar ik kreeg zo vaak te horen dat ik het niet kon. Op een gegeven moment denk je: laat maar zitten. Dat heb ik ook gedaan. Maar diep vanbinnen heb ik het nooit losgelaten.” 

Ze is ervan overtuigd dat een beperking niet bepaalt wat iemand kan bereiken. 

“Ik wist gewoon: beperking of niet, ik wil een opleiding doen. Een beperking hoeft niets te zeggen. Ik ben trots op mezelf. Als mensen zeggen dat je iets niet kunt, moet je het juist doen.” 

Laat je niet tegenhouden   

Volgens Rocheda zijn meer kansen op het mbo hard nodig. 

“Het is heel jammer dat niet iedereen de kans krijgt om een beroepsopleiding te volgen, terwijl er zoveel mensen zijn die dat wel willen.” 

Ze hoopt dat meer jongeren die mogelijkheid straks wél krijgen. 

“Iedereen moet de kans krijgen om mee te doen in deze maatschappij.” Voor jongeren die twijfelen of denken dat ze iets niet kunnen, heeft ze nog een boodschap. 

“Laat niemand je tegenhouden. Als jij iets echt wilt, ga ervoor. Iedereen heeft een reden waarom hij of zij op aarde is. Iedereen heeft iets bij te dragen.”