“Ik was 16 en had geen toekomstperspectief”

“Ik zat thuis verveeld op de bank tv te kijken,” zegt Lieuwe. “Ik hing buiten wat rond en voelde me vooral eenzaam. Maar dat is toch niet normaal: ik ben nog zo jong en had niks om handen.” Hij is dan zestien. School is voorbij en wat volgt, is leegte.

Geen plek na school

Lieuwe is geen uitzondering. Voor veel jongeren met een verstandelijke beperking stopt het na de middelbare school. Er is geen passende vervolgopleiding. Geen duidelijke route richting werk. 
“Mijn enige lichtpuntje op de dag was de sportschool,” vertelt hij. “Lekker vroeg aan de gewichten hangen. Dan was ik even alleen daarmee bezig in mijn hoofd. Maar ja, dan blijven er nog heel veel uren over op een dag.” Het ging steeds slechter met hem. “Ik was chagrijnig en de muren kwamen op me af.” Zijn ouders zagen het ook. “Zij hebben toen hulp voor mij gezocht.” 

Een nieuwe start

Die hulp komt via Stichting Prins Heerlijk, waar Lieuwe de kans krijgt om werkervaring op te doen én te werken aan een mbo-opleiding. Al snel kan hij aan de slag bij Park Zuiderhout, als hulpkracht in de ouderenzorg. “Ik ben hier in september gestart,” zegt hij. “Voordat mijn werkdag begint, ga ik eerst sporten. Daarna fiets ik hiernaartoe.” Zijn werk is afwisselend. “Ik breng mensen van A naar B, vouw de was, leg het bestek klaar en doe activiteiten met bewoners. Sjoelen, rummikuppen of gewoon koffiedrinken. Ik vind het heel fijn hier.”

Echt meedoen 

Volgens teamleider Dick Sier zit daar precies de kracht. “Jongeren waarderen het dat ze hier echte taken uitvoeren,” zegt hij. “Ze doen ervaring op en ontwikkelen zichzelf. Ze dragen hun werkkleding met trots en horen er echt bij.” Sommigen volgen daarnaast een mbo-opleiding. Voor Lieuwe is dat ook het doel. “We hangen daar geen datum aan,” zegt Sier. “We kijken wat past bij het tempo van de jongere.” 

Win-win 

Ook voor de zorginstelling maakt het verschil. “In de zorg zijn steeds minder handen beschikbaar,” zegt manager Tim Jaddoe. “Deze jongeren nemen de tijd voor bewoners. Ze maken echt contact.” Dat blijft niet onopgemerkt. “Bewoners voelen zich gehoord en gezien. En collega’s krijgen net wat meer lucht. Het is echt een win-win.” 

Groei en toekomst 

Lieuwe merkt zelf ook hoeveel het hem brengt. “Ik heb hier veel geleerd, vooral het socialiseren. Praten met mensen. Daar blijk ik beter in dan ik dacht.” Hij wil verder groeien. “Ik wil geduldiger worden en beter leren concentreren. Maar het mooie is: ouderen begrijpen dat. We vinden elkaar. Ik wil in de toekomst zeker blijven werken met ouderen. En bodybuilder zijn in mijn vrije tijd.” Hij lacht. “Ik vond het een leuk interview.” 

Gelijke kansen 

Het is duidelijk dat Lieuwe zijn plek heeft gevonden. Het laat ook zien hoeveel er mogelijk is als jongeren zoals hij de kans krijgen zich professioneel verder te ontwikkelen na het voortgezet onderwijs.  Helaas zijn er maar heel weinig plekken zoals Prins Heerlijk en dus vallen jaarlijks vele jongeren tussen wal en schip. Geen opleiding, geen perspectief op betaald werk.  
Voor hen maakt mbo op maat het verschil. Help mee zodat meer jongeren zoals Lieuwe de kansen krijgen waar zij recht op hebben. 

Laat jongeren als Lieuwe gewoon meedoen

In Nederland zijn er 50.000 jongeren met een licht verstandelijke beperking die wél willen leren, maar voor wie toegankelijk mbo-onderwijs ontbreekt. 

Met MBO op Maat bouwen we aan een nieuwe route. Met kleinere klassen, meer begeleiding en onderwijs dat echt aansluit. 

Help mee om in 2030 50 leerlijnen mogelijk te maken. Met jouw bijdrage kunnen meer jongeren leren, werken en meedoen. 

[Andere verhalen]

Scroll naar boven