• Doneer nu
  • Zoeken
    Generic filters
    Exact matches only

‘Zou de chauffeur de deur nog wel open doen?’

Nazima Shaikh

Ik ben vrij nieuw in ‘het land van beperkingen’. Twee jaar geleden werd ontdekt dat ik lijd aan diabetische polyneuropathie, een aandoening waardoor de kracht afneemt in handen, voeten en benen. Na een revalidatietraject moest ik beugels aan mijn benen dragen en met een wandelstok lopen. Ik was, en ben, een actieve vrouw. Ik deed vrijwilligerswerk, was actief in de politiek en zet mij 100 procent in voor zaken die met een onrecht te maken hebben. Ik ging als een gebroken vogeltje het revalidatietraject in. Maar aan het einde van het traject schudde ik vrolijk de hand van mijn therapeut met het gevoel: ‘Ik kán dit!’

Chagrijnige blik van de chauffeur

Toch is het niet alleen mijn functie- of energievermindering die ik als beperking ervaar, maar de manier waarop de maatschappij je behandelt als je een handicap hebt. Neem het vervoer. Als ik ervoor kies om ergens naartoe te gaan met (betaald) Wmo-vervoer, staat standaard in het systeem aangegeven dat de deur voor mij opengedaan moet worden. Daar heb ik de kracht niet voor. Alles kost mij energie. De chauffeur ziet die informatie op het scherm in de taxi. Maar vaak gebeurt het niet en krijg ik ook nog een chagrijnige blik van de taxichauffeur als ik er iets over zeg. Omdat er aan mij niets te zien is lijkt het alsof ik me aanstel.

 

‘Of ik anderhalf uur eerder kon komen, anders moest de taxi-chauffeur te lang wachten’

Laatst ging ik uit, om te vieren dat ik weer kon dansen na een lange revalidatieperiode – ik hou al mijn hele leven van dansen. Ik heb een dag nodig om daarvan bij te komen dus genoot er meer van dan ik ooit had gedaan. Halverwege de avond ging de telefoon. Het taxibedrijf. Of ik anderhalf uur eerder kon komen naar het ophaalpunt, anders moest de chauffeur te lang wachten. Ik weigerde, maar de rest van de avond was toch anders. Zou de chauffeur de deur nog wel opendoen nu? Zou hij chagrijnig zijn? Dat je, terwijl je heel kwetsbaar bent, zo moet vechten voor jezelf, dat vind ik heel erg. En niemand die het ziet.

Wat zeg je wel? Wat doe je niet? Download hieronder gratis de 10 do’s & don’ts.

Ja, ik ontvang graag de do’s & don’ts!

Bij het aanmelden ga je akkoord met de privacyvoorwaarden van HandicapNL.

Lees andere populaire artikelen: