vraag[en]antwoord: ‘Hoe zorg ik dat mijn ouders hulp van buiten aanvaarden?’

06 augustus 2018

In ons nieuwe magazine saam[en] behandelen we vragen van onze achterban, waarvan wij denken dat het antwoord het delen waard is. Ditmaal een vraag van Mariet van Halsteren die zich afvraagt hoe om te gaan met haar ouders die geen hulp van buitenaf accepteren.

Vraag: ‘Hoe zorg ik dat mijn ouders hulp van buiten aanvaarden?’

Mijn ouders zijn allebei hulpbehoevend. Mijn vader is dementerend, mijn moeder wordt fysiek steeds beperkter en kan de dagelijkse dingen in huis nauwelijks nog regelen. Omdat ik in de buurt woon, help ik zoveel ik kan. Mijn broer woont verder weg. Zelf werk ik parttime als docent op een middelbare school, heb ik een gezin met drie puberkinderen en sport ik graag. Helaas schiet dat laatste tijd er steeds vaker bij in. Ik merk ook dat ik thuis niet meer te genieten ben en vaak uit mijn slof schiet. Eigenlijk wordt het me allemaal te veel. Daarom heb ik bij mijn ouders voorgesteld om eens te kijken naar externe hulp, van een professional. Maar dat is onbespreekbaar. Ze willen alleen door mij verzorgd worden. Wat nu?

45% van de mantelzorgers biedt hulp aan (schoon)ouders

bron: expertisecentrum mantelzorg

Antwoord Ginette Kleinsma, werkzaam bij de mantelzorglijn van Mezzo:

Het allerbelangrijkste is dat je zelf overeind blijft. Je hebt ook een gezin en een baan. Jij kunt de zorg voor je ouders langer volhouden als je extra hulp inschakelt. Het is een lastige situatie omdat zij alleen jouw hulp willen en van niemand anders. Maar als jij omvalt, zijn je ouders honderd procent afhankelijk van externe hulp. Als je dat benadrukt in een gesprek, hoop ik dat ze dat begrijpen. Je kunt ook denken aan hulp van je broer. Ook al woont hij verder weg, hij kan toch taken oppakken, zoals de administratie van je ouders of financiële zaken. Voor de persoonlijke verzorging kun je een wijkverpleegkundige inschakelen, huishoudelijke hulp regel je via de gemeente.

Als die stap te groot is voor je ouders, kun je het ook geleidelijk doen. De eerste keer een vreemde in huis is altijd raar, maar de tweede keer wordt dat al minder. Zorg dat je er de eerste keren bij bent, dat maakt het voor je ouders makkelijker. En ook tijdens een indicatiegesprek of een kennismaking, is het belangrijk dat er een vertrouwd iemand aanwezig is. Voor je vader is dagbesteding een goede optie. Ook dat kun je laagdrempelig insteken. Ga eens vrijblijvend ergens kijken en drink een kopje thee.

“De eerste keer een vreemde in huis is altijd raar, maar de tweede keer wordt dat al minder.”

Wie weet kun je op je werk iets regelen? Er zijn verlofregelingen, zowel kort- (maximaal twee weken) als langdurend (maximaal zes weken, onbetaald). En er is respijtzorg, waarbij er tijdelijk hulp komt, zodat jij op adem kunt komen. Misschien is dat een oplossing voor je ouders, omdat ze dan weten dat jij er weer bent na deze pauze. Dan is het te overzien. En hopelijk zijn ze dan gewend aan externe hulp, zodat ze er in de toekomst meer voor openstaan.

Besef dat wat jij wil, ook mag! Je mag naar jezelf luisteren. Hoe moeilijk dat ook is in het contact met je ouders. Als jij plezier hebt, hou je het ook langer vol. Het is belangrijk je ouders dat te laten beseffen.

Kijk voor meer verhalen op www.mantelzorgelijk.nl,  www.lotjeenco.nl & www.sprekendemantelzorgers.nl.

Dit is een artikel uit ons magazine saam[en].

Nieuwsgierig geworden? Bestel eenmalig een gratis proefnummer.   

Altijd het laatste nieuws ontvangen?

Meld je aan voor onze e-mailnieuwsbrief HandicapNL Update, zodat we je op de hoogte houden. We sturen je maximaal 1 tot 2 mails per maand.

Schrijf je in voor de HandicapNL Update.
  • Doneer nu
  • Zoeken
    Generic filters
    Exact matches only
    Filter by Custom Post Type