30 juli 2021

Marjon – Taxishit (deel 2)

Gisteren werd Jules hevig overstuur, met zijn voeten vastgebonden, half onderuit en schuin in de stoel afgeleverd bij mij thuis. Volgens de taxichauffeur had hij zich misdragen. (Ik heb drie keer moeten stoppen onderweg!) Vanochtend ging het weer mis.

Gehandicapten vervoer

Jules wilde de taxi niet in (zou ik ook niet willen als ik vastgebonden werd. Jules is wel gehandicapt, maar niet gek!) Maar hij moet toch naar school en ik heb niet de mogelijkheid hem zelf te brengen, dus ik zette hem in zijn stoeltje, been tussen zijn benen tegen zijn kruis, zodat hij zich er niet uit kon laten glijden.

Jules is wel gehandicapt, maar niet gek

De chauffeur begon met harde en ongeduldige bewegingen de riem vast te maken. Riem om Jules’ middel, terug over zijn borst, drie keer om de armleuning en nog maar eens flink trekken zodat het allemaal lekker in Jules lijfje sneed. Daarna werden zijn voeten vastgebonden. Zo’n grote riem om de eerste enkel, toen de volgende voet. Terwijl de chauffeur het tegenstribbelende voetje probeerde te pakken, had Jules de andere voet alweer uit de riem gewerkt.

Vastgesnoerd

“Nee, nee!!”riep de chauffeur. Ik weet niet wat hij met dat geschreeuw wilde bereiken, maar het effect was dat Jules nog harder probeerde los te komen. Uiteindelijk pakte de chauffeur beide voeten tegelijk, propte ze in de riem en trok de riem zo hard mogelijk aan. Jules lag intussen half op, half van de stoel met zijn voeten vreemd onder zich. Ik vroeg me in stilte af wat er met Jules’ rug en heupen gebeuren zal als er een drempel moet worden genomen of als de taxi ineens moet stoppen.

Jules lag intussen half op, half van de stoel

“Dit gaat zo niet”, zei ik. “Ik snap dat  jij er niets aan kan doen, maar zo kun je hem niet vervoeren”. De taxichauffeur richtte nu zijn frustratie op mij : ” Dit is de enige manier! Anders gaat het niet! Hij maakt zich los anders.” “Er zijn zat manieren,” antwoordde ik, “maar die kosten geld. En dat wil het taxibedrijf niet.” “Er is geen andere oplossing,” blafte de taxichauffeur. De deur ging dicht en ze reden weg, luidruchtig begeleid door Jules’ gehuil. Ik liep het huis weer in.

Boeienkoning

Even later de toeter van de taxi. Ik keek naar buiten, daar stonden ze weer. Ik liep naar de taxi toe. Jules had zich los gewurmd, de boeienkoning. “Kijk, dat doet hij nu steeds,” zei de taxichauffeur verongelijkt. “Ik heb gisteren drie keer moeten stoppen.” Jules maaide met zijn arm en kreeg een jas van een andere passagier te pakken. “Kijk, doet hij het weer,” riep de chauffeur. Hij nam Jules in de houdgreep, zette hem driedubbel over zijn lijf vast, gordelde zijn voeten vast en draaide toen de riem om de handen van Jules. Jules’ handen trokken wit weg. Deur dicht, en de taxi stoof weg.

Ontslagen

Morgen krijgen we een nieuwe taxichauffeur. Deze man is ontslagen. De reden weet ik niet, maar ik heb zo mijn vermoedens. Ik baal ervan dat we weer een aantal weken wennen en drama tegemoet gaan, dat we de hele situatie aan de nieuwe chauffeur moeten uitleggen. Maar ik ben blij dat deze van elk empathisch vermogen gespeende man vandaag voor het laatst met zijn handen aan mijn kind heeft gezeten.

 

Bovenstaande blog is geschreven door Marjon, moeder van Jules en zijn twee grotere broers. Ze schrijft verhalen over de moeilijke tijden, maar ook over die kleine pareltjes van geluk waardoor het leven met Jules de moeite waard blijft. Haar andere blogs lees je op www.julesenik.wordpress.com.

Lees de vorige blog van Marjon hier.

Een waardevol dagelijks leven voor iedereen: teken het manifest!

Veel ouders met een gehandicapt kind strijden dag en nacht voor hun kind. Maar liefst 60% van hen krijgt een burn-out. Niet van de zorg óm hun kind, maar van het gevecht vóór hun kind. HandicapNL steunt projecten die ouders van een gehandicapt kind verbinden, sterken en verlichten in hun zorgtaak.

Mantelzorgers zetten vaak hun hele leven in het teken van de zorg, maar wie zorgt er voor hen? HandicapNL vindt dat iedereen recht heeft op een normaal, waardevol leven. Jij toch ook? Teken hieronder ons manifest!

Ja, ik teken voor een normaal dagelijks leven voor iedereen!

Bij het aanmelden ga je akkoord met de privacyvoorwaarden van HandicapNL.