23 maart 2021

Rachel – Stemmen met een beperking

Even gauw heen en weer naar het stemlokaal lukt me niet meer. Niet zoals voorheen. In ‘toegankelijk’ Nederland zou je verwachten dat er inmiddels aanpassingen zijn verricht, zodat het voor mensen met een beperking ook goed haalbaar is om te stemmen. Helaas kwam ik erachter dat het stukje in Nederland waar ik woon, nog helemaal niet zo toegankelijk is.

Rachel - Stemmen met een beperking

Een goed begin

Mijn bezoek aan één van de stemlokalen in Hilversum begon redelijk. Zelfstandigheid is belangrijk voor mij en daarom ging ik er met mijn scootmobiel naartoe, ondanks dat mijn man erbij was om eventueel te helpen en zelf te stemmen. De meneer bij de ingang was vriendelijk. Ik vroeg naar de toegankelijkheid van dit stemlokaal (omdat het voor mij de eerste keer was in deze fysieke toestand), waarna hij me de optie gaf om de volgende keer met scootmobiel en al naar binnen te gaan. Een top idee!

Maar ik had er al een paar meter strompelen op ‘zitten’ en was al binnen, dus ik besloot om dit bezoekje aan het stemlokaal op lopend voort te zetten. Mijn eigen beslissing. Hij vertelde ons overigens niet dat de uitgang van de sporthal aan de andere kant was.

Overprikkeld

Ondertussen waggelde ik verder richting de tafels in de sporthal. Ik had verder überhaupt geen idee van welke beperkingen ik (bovenop de loopstoornis) nog last zou hebben in deze situatie. Soms krijg ik bijvoorbeeld heel wazig zicht of kan ik niet meer focussen, dat kan knap lastig zijn als je moet lezen en/of een klein vakje rood moet inkleuren. Helaas kreeg ik ineens ontzettend last van ‘prikkels’, waardoor ik zenuwachtig werd en niet wist of ik het goed had gedaan. Het leven met een snel- overprikkeld brein is nog redelijk nieuw voor mij. Thuis gaat dat prima, maar zodra ik over de drempel heen stap raakt mijn brein in de war en krijg ik last van een soort overload aan informatie. Dit resulteert vaak in nog meer beperkingen of soms een aanval.

Dit resulteert veelal in nog meer beperkingen of soms een aanval

Het stemmen

Goed, het stemmen was niet zo’n succes. Ik had het vakje al ingekleurd en alsnog mocht mijn man me niet helpen, we werden direct aangesproken. Helaas verloor ik ook nog mijn balans, waardoor ik met mijn gewicht tegen het stemhokje leunde, het hokje bewoog en gelukkig nog net niet omviel. Wat een gedoe. Maar ik ben wel blij dat ik zo zelfstandig als mogelijk mijn stem heb uitgebracht.

Hinkend naar de uitgang

De mevrouw achter de tafel staarde me aan en bleef kijken toen ik weer naar de ingang liep. Ik vond het vooral vervelend, omdat ze ook al zo (lang) keek toen ik binnenkwam.

Van een andere man kreeg ik het verzoek om via de uitgang naar buiten te lopen. Tot mijn verbazing, want de mensen van het stemlokaal zagen immers hoe moeilijk ik liep. Het was daarbinnen niet druk en er was genoeg ruimte voor mij om anderhalve meter afstand te houden.

Ik stond te wiebelen op mijn benen

Gelukkig was ik niet alleen op dat moment, voelde ik me enigszins krachtig en besloot ik tegen de regels in te gaan. Mijn scootmobiel stond pal naast de ingang, daar moest ik zo snel mogelijk naartoe, want ik stond te wiebelen op mijn benen. Als ik dit een half jaar geleden op deze manier had meegemaakt, was ik absoluut huilend en overstuur naar huis gegaan.

Er was nog een man bij die eigenlijk alleen hoofdschuddend liet weten dat hij het niet eens was met zijn collega’s van het stembureau. Heel aardig, alleen het had wellicht een ander effect gehad als hij z’n collega’s erop had aangesproken. Ik vind mezelf absoluut niet zielig, maar ik wil wel strijden voor een volledig toegankelijk Nederland.

Ik vind mezelf absoluut niet zielig, maar ik wil wel strijden voor een volledig toegankelijk Nederland

Een duidelijke boodschap

Laten we vooral lief zijn voor elkaar en elkander een helpende hand aanreiken. Met die helpende hand kun je iemand die niet goed kan lopen de mogelijkheid geven om via een ingang naar buiten te gaan. Allerlaatst wil ik graag ‘zeggen’ dat ik niet eens volgens de regels had kunnen stemmen als ik vandaag met mijn rolstoel naar het stemlokaal was gegaan. Dan had ik net zo hard de hulp van mijn man nodig gehad. Het is namelijk gemaakt voor mensen die staand stemmen en niet zittend. Net als in de winkels, waar het pinapparaat te hoog staat voor mensen die in een rolstoel zitten. Het wordt tijd dat er eens écht verandering komt. Ik hoop dat ook mijn stem daaraan kan bijdragen. En die van jou.

Het wordt tijd dat er eens écht verandering komt

Rachel LuntunganBovenstaande blog is geschreven door Rachel Luntungan; yoga- pilates en dansdocente en gediagnosticeerd met fibromyalgie. Onlangs werd ze daarnaast plotsklaps getroffen door een functionele neurologische stoornis. Op makemehappy.nl blogt ze op open en eerlijke wijze over de achtbaan van ervaringen en emoties die dit met zich mee brengt.

Lees Rachel’s eerder verschenen blog hier.

Sociale verantwoordelijkheid

Sinds Rachel kort geleden een functionele neurologische stoornis kreeg, gaat ze door een proces van acceptatie en aanpassing. Herkenbaar voor velen die gedurende hun leven met een handicap in aanraking komen. De manier waarop de maatschappij zich (bewust danwel onbewust) opstelt jegens mensen met een beperking, maakt hiervoor een groot verschil. (Lees meer over validisme). HandicapNL strijdt voor een inclusieve maatschappij en een toegankelijk Nederland.

Teken ons manifest voor een normaal dagelijks leven voor iedereen

Stemmen is een basisrecht, ook voor mensen met een handicap. Net als vriendschap, gelijke kansen of werk op niveau. Maak jij je ook hard voor een waardevol dagelijks leven voor iedereen? Teken ons manifest!

Ja, ik teken het manifest voor een normaal leven voor iedereen!

Bij het aanmelden ga je akkoord met de privacyvoorwaarden van HandicapNL.