20 augustus 2020

Rachel – Onverwacht van de huisarts naar de SEH

Met ‘schuddende’ armen en handen schrijf ik deze blogpost. Het gaat nogal moeizaam. Helaas heeft mijn leven heel onverwacht een draai gemaakt van 180 graden. Op dit moment gaat het lichamelijk slechter dan ooit tevoren. Wat ben ik er nu dankbaar voor dat ik een paar keer op hoge hakken heb kunnen lopen, want dat zit er voorlopig niet in.

Rachel zijkant social

Ineens bewoog m’n arm vanzelf

Gisterenavond zat ik op de bank en ineens bewoog mijn arm vanzelf. Niet veel later kreeg ik hetzelfde in mijn benen, in mindere mate. Ik keek ernaar en schrok er wel even van toen het niet ophield. Het was avond en ik vond het niet nodig om naar de huisartsenpost te gaan. Op een gegeven moment gingen mijn man en ik naar bed, hij hield me vast en hoopte dat het zou helpen. Het stoppen lukte niet. Mijn armen bewogen nog heen en weer, waarna ik rustig in slaap viel.

Niets veranderd

Toen ik de volgende morgen wakker werd was er helaas niets veranderd. Ik had natuurlijk gehoopt dat het na een nachtje goed slapen weer over zou zijn. Ik ben niet zo’n held in het bellen naar de huisarts, stel het vaak zo lang mogelijk uit. Nu had ik echt geen keuze meer, ik moest de huisarts bellen. Iets na 08.00 uur, belde ik naar de huisarts voor het maken van een afspraak. In eerste instantie kon ik vanwege mijn klachten dezelfde middag nog langskomen.

Mijn lichaam laat me in de steek

Kort daarna werd ik teruggebeld met de vraag of ik ’s morgens al kon komen. Ik kon nog net douchen en het ging allemaal erg moeilijk. Ook deed ik voor vertrek naar de huisarts nog een aantal neurologische testen, die ik eerder eens heb gedaan bij de fysio. Twee jaar geleden slaagde ik met vlag en wimpel, maar vandaag kon ik geen van alle testen correct uitvoeren. Ik wankelde aan alle kanten.

Fibromyalgie

Gisteren deed ik voor de zoveelste keer langer dan een uur over het tekenen van mijn wenkbrauwen, omdat ik last had van trillende handen. Eerder deze maand dacht ik nog dat het door de fibromyalgie kwam. Toen ik wilde drinken goot ik mijn slok drinken over mijn mond in plaats van erin. Ik verloor al meerdere keren mijn balans tijdens yoga in een staande houding. Ook zag ik af en toe wazig en dubbel, maar mijn zicht kwam ook weer terug. Dacht dat ik moe was en even rustig aan moest doen. Het zou wel overgaan. Wanneer ik op mijn tenen probeerde te staan, lukte het niet meer. Ik verloor mijn balans en dat is helemaal niets voor mij.

Ongecontroleerde bewegingen

Steve bracht me naar de huisarts, we kozen er vanwege corona voor dat ik alleen naar binnen ging. Ik kwam binnen in de praktijk en liep meteen door naar de wachtkamer. Mentaal had ik me er op voorbereid en toch deed het een beetje zeer toen meerdere mensen vreemd naar me keken. Al begrijp ik het ergens wel, want het ziet er vreemd uit, die ongecontroleerde bewegingen. Het duurde gelukkig niet lang voor ik werd opgehaald uit de wachtkamer. Bij de huisarts kreeg ik eerst veel vragen en daarna werden er wat testjes gedaan.

Tranen in mijn ogen

Vanuit ligstand moest ik mijn armen en benen omhoog optillen. Dat lukte met veel moeite een heel klein stukje, alleen mijn armen en benen trilden daarbij nog erger. Het openen van mijn mond en uitsteken van mijn tong ging ook niet zo soepel. Ook dat kon ik niet lang volhouden en helaas met een trillende mond. Ergens wist ik natuurlijk niet wat me overkwam. Ik had even tranen in mijn ogen, maar probeerde niet in paniek te raken. Dat ging gelukkig goed.

Mentaal sterker

“Mijn lichaam maakt bewegingen die ik niet wil maken en het gaat maar door. Mijn lichaam laat me in de steek. Of zijn het mijn hersenen? Yoga hielp me om in balans te blijven, letterlijk en figuurlijk. Ik kan in deze staat fysiek geen yoga doen. Enkel ademhalingsoefeningen, al kan ik niet eens een minuut stilzitten. Gelukkig heeft het afgelopen jaar me mentaal sterker gemaakt. Godzijdank kan ik dit ‘dragen’, want deze keer kan ik mezelf niet helen.’’

Na overleg binnen de huisartsenpraktijk werd vrijwel direct de neuroloog gebeld en kreeg ik te horen dat ik daar terecht kon via de spoedeisende hulp. Hoe dat verder is verlopen hoop ik je op een later moment in een nieuwe blogpost te vertellen. Op dit moment ben ik te moe om nog verder te schrijven.

 

Rachel Luntungan

Bovenstaande blog is geschreven door Rachel Luntungan; yoga- pilates en dansdocente en gediagnosticeerd met fibromyalgie. Onlangs werd ze daarnaast plotsklaps getroffen door een functionele neurologische stoornis. Op makemehappy.nl blogt ze op open en eerlijke wijze over de achtbaan van ervaringen en emoties die dit met zich mee brengt.

 

 

 

Ja, ik teken het manifest voor een normaal leven voor iedereen!!

Bij het aanmelden ga je akkoord met de privacyvoorwaarden van HandicapNL.