05 januari 2021

Onzichtbare helden in tijden van nood

Juist het afgelopen rare jaar zijn er prachtige kleine en grote initiatieven ontstaan om elkaar te helpen. Van een speciale uitzending voor de bezoekers van de dagbesteding, grappige filmpjes over de coronaregels, tot een gedeelde tuin en een gezamenlijke quarantaine. Dat kwam mede door een aantal onzichtbare helden. In dit artikel vind je het verhaal van Annemarie en Sharon.

Hilarische filmpjes

Annemarie: ‘Vrijwel meteen in het begin van de coronatijd heeft stichting Philadelphia Hallo Thuis opgezet, een tv-kanaal om mensen te informeren, te vermaken en betrokken te houden. Er is een journaal en muziek en ik maak filmpjes waarin ik allerlei tips geef. In het begin ging het vooral over de regels: hoe was je bijvoorbeeld je handen. Dat eerste filmpje was nog heel keurig, want ik was bang om iets fout te doen. Maar het werd goed ontvangen. Het filmpje over niezen in je elleboog was echt een hit, en toen was het hek van de dam. Ik durfde steeds meer en ging los.

Het filmpje over niezen in je elleboog was echt een hit, en toen was het hek van de dam

De filmpjes maak ik gewoon thuis en iedereen om me heen doet mee. In het begin omdat ik nergens anders heen kon, maar nu zijn ze eraan gewend. Ik sta voor gelijkwaardigheid. Soms ben ik een beetje cliënt, soms een beetje begeleider, maar ik ben altijd Annemarie. Op de één of andere manier vinden mensen dat al gauw grappig.

Soms ben ik een beetje cliënt, soms een beetje begeleider, maar ik ben altijd Annemarie

Inmiddels zijn de coronaregels op en hebben we het over actualiteiten: van het weer tot wat een afspraak precies is. Dat laatste gaat natuurlijk ook over zeggenschap. Daar ben ik bij mijn normale werk bij betrokken, dus daar kon ik mooi ook een paar filmpjes over tussendoor fietsen.’

De tips van Annemarie zijn terug te zien op www.philadelphia.nl.

Samen in quarantaine

Sharon: ‘Het was zonder twijfel de beste oplossing. De besmetting buiten de deur houden, was niet gelukt: we hadden zieke mensen op woonomgeving Binnenklingen. We konden niet het risico lopen dat begeleiders corona van of naar huis zouden meenemen. Als die vertrouwde gezichten uitvallen, heb je een probleem en doe je je cliënten tekort. Al vrij snel besloten we met z’n vieren bij de cliënten in quarantaine te gaan. Na een dag of drie waren er al twee ziek geworden en kregen we iedere middag en avond hulp van vaste collega’s. We zouden twee weken blijven, maar uiteindelijk ben ik een paar uur voor het einde, naar huis gestuurd omdat ik verhoging had. Ik was besmet. Ik ben nog nooit zo ziek geweest, maar het voelde heel slecht om eerder naar huis te moeten gaan. Ik had beloofd de jongens naar bed te brengen, dat had ik graag nog gedaan.

Ik kende mijn cliënten al goed, maar die band is nog sterker geworden

Het was zo bijzonder. Ik kende mijn cliënten al goed, maar die band is nog sterker geworden. Dat er geen wisselingen waren, gaf een bijzondere rust. Natuurlijk was het vervelend dat er geen bezoek mocht komen en dat we niet naar buiten konden, maar we hebben ons geen dag verveeld. We vormden echt een gezinnetje. Dus als de situatie zich nog eens voordoet, hoef ik geen seconde na te denken. Ik doe het meteen weer.’