07 juli 2021

Kees Momma – Wegmaniakken en snotterende verkopers

Kees Momma (56) heeft autisme. Hij werd bekend door de documentaire ‘Het beste voor Kees’, waarin we van dichtbij zien waar hij in zijn dagelijks leven tegenaan loopt. Aan regisseuse Monique schrijft Kees regelmatig brieven over hoe het met hem gaat. Deze keer schrijft  hij over zijn tripje naar Den Haag – een openhartig inkijkje in zijn hoofd vol prikkels.

Beste Monique,

Na de moeilijkheden met een invallende hulpverlener, heb ik nog een uiterst moeizame dag gehad. Mijn broer Jasper, zijn vrouw Ghislaine en ik hadden het mooie plan opgevat elkaar in Den Haag te ontmoeten. We zouden deze dag vrij maken voor maar liefst drie missies in de stad: een bezoek aan Jaspers kantoor, tekenpennen ruilen in een grote speciaalzaak en foto’s maken van huizen aan het Smidswater. Het prachtige plan draaide helaas uit op een dag vol verschrikkelijke vermoeienissen en heftige emoties.

Het prachtige plan draaide helaas uit op een dag vol verschrikkelijke vermoeienissen en heftige emoties

Problemen op het spoor

De ochtend kende zoal pech. Ik zou met de trein naar Den Haag reizen, maar een groot deel van het spoorverkeer bleek te zijn ontwricht, dus moest ik overstappen op de stations van Zutphen, Apeldoorn en Amersfoort. Geluk bij ongeluk was dat ik vanuit de trein schitterende landschappen in weelderige lentekleuren kon ontwaren. Ik maakte als het ware een bezienswaardige spoorwegrondreis dwars door de Veluwe en Utrechtse Heuvelrug. Ik genoot, ondanks de lange reistijd!

Om 11.35 uur kwam ik aan op Den Haag Centraal Station. Een reis van bijna drie uur zat erop. Aan de uitgang van het station wachtten Jasper en Ghislaine me op.

Parels van de Jugendstil

Ik ben sinds lange tijd niet meer in Den Haag geweest. Zeker vijftien jaar niet meer. Het is de stad waar ik opgroeide en op de middelbare school zat. Van kleins af aan maakte de Haagse bouwkunst grote indruk op me. Ook nu weer vergaapte ik me aan een paar parels van de Jugendstil. In stilte bewonderde ik de kostelijke huizen die begin twintigste eeuw door bijzondere architecten werden gebouwd. Tekengeniek!

Verkeerschaos

Na het bezoek aan Jaspers kantoor namen we de auto en trokken de Haagse binnenstad in om een winkel te betreden, die volgens Jasper uniek is vanwege het aanbod van de mooiste tekenbenodigdheden en verf. Naarmate we naar het centrum toe kropen werd het drukker en drukker in het verkeer. Brommers reden met een hoop herrie af en aan en auto’s hoopten zich op bij de verkeerslichten.

Ik schrok en ergerde me en moest ervan bijkomen

Door vele straten baanden we tergend langzaam onze weg. Toen we uitstapten werd ik overstelpt door het lawaai van het krioelende verkeer. Boven het geraas van vele scooters uit weerklonk een nare autotoeter. En wel nèt op het moment dat ik buiten liep. Ik schrok en ergerde me en moest ervan bijkomen.

Het vervolg van Het beste voor Kees, Kees vliegt uit  is in de maak! Hiermee wil Kees meer begrip creëren voor autisme.

Ga hier naar de crowdfunding!

Gesnotter

In de winkel ruilde ik aan de kassa mijn twee kapotte pennen. Het toeval wilde dat er net nieuwe tekenpennen waren aangekomen van de schrijfdikte die ik zo hard nodig had voor tekenen. Samen met de baas van de winkel probeerde ik ze uit. Waarachtig, ze schreven! Ik kon er thuis mee aan de slag!

Helaas was er ook in de winkel iets waaraan ik me stoorde

Grote blijdschap dus. Helaas was er ook in de winkel iets waaraan ik me stoorde. De winkelier snotterde met als gevolg dat ik nauwelijks de kon opbrengen om in de zaak op mijn gemak nog iets uit te zoeken dat ik nodig had: verftubes. Met het hoogst irritante gesnotter en neusophalen op de achtergrond, kon ik met hakken over de sloot de gewenste tubes vinden. Oef!

Smidswater

Moeheid kreeg plotsklaps de overhand. Na lang oponthoud tussen stinkauto’s en opgewonden brommers, arriveerden we in Smidswater. Al voelde ik me half slaperig; even werd ik weer wakker van de overweldigende schoonheid van deze schilderachtige gracht. Ik schoot diverse plaatjes van de monumentale panden aan het water. De bomen met hun jonge groene bladeren maakten het pittoreske tafereel compleet. Zo werd het toch nog eventjes genieten!

Terugweg

Vanwege alle vertragingen op het spoor, kwamen we tot de conclusie dat ik naar huis moest worden gebracht. Onderweg, op de snelweg leken agressie en asociaal rijgedrag hoogtij te vieren. Met lede ogen moesten we aanzien hoe zij tussen andere fatsoenlijke weggebruikers heen en weer zwalkten. Wat een rotgezicht, en wat een rotprikkels! Opnieuw kreeg ergernis de overhand.

Ik vond het zo formidabel dat hij mij naar huis had gereden! Als hij er niet geweest zou zijn!

Op het station van Velp had ik mijn fiets gestald. Jasper zette me af en ik bedankte hem uitvoerig. Ik vond het zo formidabel dat hij mij naar huis had gereden! Als hij er niet geweest zou zijn!

Afgepeigerd

Laat kwam ik thuis aan. Gevoelens van woede en onmacht kwelden me. Deze dag had zo’n slopende uitwerking op me gehad! Ik was teleurgesteld dat het centrum van Den Haag veel drukker was dan ik aanvankelijk had gedacht en verwacht. Ik had me zo verheugd op een prettig en rustig straatbeeld! Twee dagen had ik nodig om bij te komen. Pas vandaag ben ik weer helemaal in mijn element.

Goed Monique, je bent alweer aardig op de hoogte. Ik hoop je snel weer te spreken.

Hartelijke groeten,

Kees

Crowdfunding docu ‘Kees vliegt uit’

Kees Momma

Regisseur Monique Nolte maakte in 2014 de prijswinnende documentaire ‘Het beste voor Kees’. Kees Momma werd dankzij de documentaire een bekendheid in Nederland. Voor het vervolg, ‘Kees vliegt uit’, startten Doclines en HandicapNL een crowdfunding. En jij kan meehelpen deze documentaire mogelijk te maken! Doneer en word medeproducent:

 

Lees hier meer over de docu!