• Doneer nu
  • Zoeken
    Generic filters
    Exact matches only
    Filter by Custom Post Type
08 januari 2019

“Je zou zeggen dat werkgevers voor haar in de rij staan, maar de realiteit ligt helaas anders”

Zoals meer werknemers van HandicapNL is ook Léonie begonnen als vrijwilliger. Al vanaf 2010 is Léonie van Wingerden onderdeel van het team. Momenteel werkt ze op het secretariaat en houdt ze zich bezig met administratieve klussen en het beantwoorden van de telefoon. Maar het vinden van een baan, zoals ze die nu dus heeft bij HandicapNL, ging Léonie allesbehalve gemakkelijk af.

Een lachende Léonie (in rolstoel) op de foto met de twee haken uit het logo van HandicapNL.

Léonie (in rolstoel) op de foto met de twee haken uit het logo van HandicapNL. 

Spastische Diplegie

Léonie is te vroeg geboren, waardoor ze een hersenbeschadiging heeft opgelopen. Hierdoor is spastische diplegie ontstaan. Dit uit zich in te hoge spierspanning in de benen, waardoor ze weinig controle over deze beenspieren heeft. Léonie verplaatst zich daardoor zowel binnen als buiten kantoor in een rolstoel. Ook is ze sneller moe dan ieder ander.

Iemand die je graag om je heen hebt

Ondanks dit alles is Léonie een energieke en spontane jongedame die je graag om je heen hebt. Iemand die eigenlijk altijd positiviteit uitstraalt en van aanpakken weet. Je zou dus zeggen dat werkgevers voor haar in de rij staan, maar de realiteit ligt helaas anders.

“Zodra de werkgever ontdekt dat Léonie meer tijd en geduld vraagt, wordt de samenwerking al gauw beëindigd. “

Erg frustrerend

Léonie vertelt dat het erg moeilijk is om tegenwoordig aan een baan te komen. Ondanks dat ze goed kan leren, is het op de werkvloer zelf al een paar keer mis gegaan. Bij verschillende stages werd ze al eens weggestuurd. Waarschijnlijk omdat ze wat meer tijd en moeite nodig had om haar taken onder de knie te krijgen. Het lijkt telkens alsof werkgevers hier niet voor open staan. Zodra de werkgever ontdekt dat iemand als Léonie meer tijd en geduld vraagt dan een werknemer zonder handicap, dan wordt de samenwerking al gauw beëindigd. Erg frustrerend.

Het gaat niet vanzelf

Inmiddels werkt ze dus twintig uur per week op het secretariaat. Doordat ze na veel geregel een taxivergoeding via het UWV toegewezen heeft gekregen, kan ze vier dagen per week naar haar werk gebracht worden. Zelf kan ze er namelijk niet komen. Het belangrijkste wat ze geleerd heeft is dat ze heel erg voor zichzelf moet opkomen en moet vechten voor een plekje in deze samenleving. Het gaat namelijk allemaal niet vanzelf.