Henrieke en de groene Golf

26 oktober 2018

Als ik aan Henrieke denk verschijnt er automatisch een glimlach op mijn gezicht. Henrieke is het zusje van een lieve vriendin van mij en heeft autisme en een verstandelijke beperking. Henrieke is heerlijk eerlijk. Zo gingen Henrieke, haar zus en ik op een dag naar een high tea voor een goed doel. De hapjes waren speciaal in het thema van het land van het goede doel. In alle eerlijkheid vond ik de hapjes een dubieuze smaak hebben, maar met een glimlach slikte ik ze weg. Maar Henrieke niet.

‘Ja, ja genoeg’

Henrieke riep na een paar happen: ‘Bah, vies!’ Ik kon haar geen ongelijk geven. Toen Klaas en ik trouwde maakte ze een prachtig schilderij voor ons. Later toen ze nog eens bij ons thuiskwam en ik haar, ietwat te enthousiast, nogmaals bedankte zei ze: ‘Ja, ja genoeg.’  Of je weet wel op een verjaardag dat er taart overblijft en dat deze je aanstaart vanaf de tafel. Henrieke eet die taart gewoon op, ook al is het haar derde stuk. Dat willen we toch eigenlijk allemaal.

Fladderend van enthousiasme

Ik ken Henrieke van jongs af aan. Vroeger kwam ik al bij haar zus op kinderfeestjes. Ik weet nog dat Henrieke fladderend van enthousiasme en spanning ergens in de deuropening stond. Ik hoorde haar altijd de namen van alle kinderen die er waren noemen. Mijntje, Mariska, Sandra….

“Ik denk dat het jongetje pas weer interessant wordt als hij een groene Golf koopt.”

Later toen ik verkering kreeg met Klaas ging hij ook mee naar de verjaardagen. Henrieke vond Klaas beduidend interessanter dan mij, want Klaas had een auto. Een groene golf. Henrieke was zeer geïnteresseerd in auto’s en Klaas leek ze ook wel te mogen. Die dag reden ze samen een stukje in de groene Golf en Klaas werd favoriet.  Vanaf dat moment waren we Klaas, Sandra en de groene Golf.

Grijze Opel Astra

Een paar jaar laten kregen we onze eerste dochter, Sarah. Het was even wennen voor Henrieke, want niet alleen Sarah kwam erbij, de groene golf werd vervangen door een grijze Opel Astra. Ze moest het even een paar keer herhalen, maar het kwam goed. Vanaf dat moment werden we Klaas, Sandra, Sarah en de grijze Opel. Later verdween haar passie voor auto’s. Tja, dat snap ik ook best met zo’n saaie grijze auto. We gingen voortaan door het leven als Klaas, Sandra en Sarah.

Jongetje

Maar als klap op de vuurpijl kregen we vijf jaar geleden onze zoon Benjamin. Toen vond Henrieke het allemaal wel welletjes volgens mij. Want tot op de dag van vandaag zegt ze als ze ons ziet: Klaas, Sandra, Sarah en…. jongetje. Ik denk dat het jongetje pas weer interessant wordt als hij een groene golf koopt. En gelijk heeft ze. Al die veranderingen steeds. Dat is harstikke lastig in de wereld van Henrieke.

 

Sandra Stienstra

Bekijk alle artikelen van Sandra Stienstra

Altijd het laatste nieuws ontvangen?

Meld je aan voor onze e-mailnieuwsbrief HandicapNL Update, zodat we je op de hoogte houden. We sturen je maximaal 1 tot 2 mails per maand.

Schrijf je in voor de HandicapNL Update.
  • Doneer nu
  • Zoeken
    Generic filters
    Exact matches only
    Filter by Custom Post Type