04 mei 2020

‘Elkaar als mens blijven zien, is eigenlijk helemaal niet zo moeilijk’

Het afgelopen jaar was het driekwart eeuw geleden dat Nederland werd bevrijd. Misschien heb je er iets over gezien op tv, bijvoorbeeld de Bevrijdingsjournaals die dagelijks werden uitgezonden na het actuele journaal. Of misschien wel in je woonplaats, want er werd op veel plekken in Nederland aandacht aan besteed. Ik vraag me altijd af waar mensen aan denken bij de Tweede Wereldoorlog. Waar denk jij aan als je op 4 mei twee minuten stil bent?

Mee kunnen doen

Amber van Ginneken: ‘Als lobbyist voor mensen met een handicap, ben ik veelal aan het proberen om de rechten die wij hebben gewaarborgd te krijgen. Daarnaast besteed ik veel tijd aan het uitleggen waarom het zo belangrijk is dat wij mee kunnen doen met werken, (samen)wonen, mobiliteit en onderwijs. Dat komt voor een groot deel omdat ik daar zelf ervaring mee heb. We hoeven niet te schreeuwen, maar het is wel belangrijk dat we een stem hebben zodat mensen niet over ons praten, maar met ons. Of erger nog, dat er helemaal niet over mensen met een handicap wordt gepraat. Dat het dus stil blijft.’

Amber van Ginneken (30) studeert soms filosofie en zet zich altijd in voor toegankelijkheid. Doordat ze drie maanden te vroeg is geboren heeft ze cerebrale parese en zit ze in een elektrische rolstoel. Ze is getrouwd maar woont niet samen.

Niet vergeten, maar ook niet gezorgd

‘In de oorlog werden mensen met een handicap niet vergeten, maar er werd ook niet voor gezorgd. Ze moesten weg, naar instellingen waar ze vaak onder verdachte omstandigheden overleden. Dan kregen ouders bijvoorbeeld een brief met daarin iets als ‘Uw kind had griep en heeft dat helaas niet overleefd.’ Maar dat was dan helemaal niet waar: ze waren vermoord. Dat kwam vooral omdat mensen door hun handicap niet als mens werden gezien, maar als minderwaardig. Ze voldeden niet aan de supermens die Hitler graag wilde creëren.’

Elkaar blijven zien

‘Elkaar als mens blijven zien, is eigenlijk helemaal niet zo moeilijk. Je zegt hallo, je geeft een hand en je drinkt een kop koffie en natuurlijk kan het gebak niet ontbreken. Zelf was ik aanwezig bij de aftrap van 75 jaar vrijheid in Terneuzen. Een prachtig feest waar ik met volle teugen van heb genoten en dat ik niet had willen missen.’

Probeer er altijd iets moois van te maken

‘Terwijl ik daar al die herinneringen zag voorbijkomen over vrijheid en doorzettingsvermogen, bedacht ik me dat het leven soms heel slecht kan zijn, maar dat we er ook altijd iets moois van proberen te maken. Nu maar hopen dat dat lukt!’

Hallo, ik heb een handicap

HandicapNL vindt het erg belangrijk om de afstand tussen kinderen en mensen met een handicap te verkleinen. Daarom bieden wij speciaal voor papa’s, mama’s, opa’s, oma’s, juffen en meesters GRATIS het e-book ‘Hallo, ik heb een handicap’ aan om op een laagdrempelige manier met kinderen in gesprek te gaan over mensen met een handicap.

Download gratis Hallo, ik heb een handicap!

Bij het aanmelden ga je akkoord met de privacyvoorwaarden van HandicapNL.