Dit is waarom ik soms een nors paars duiveltje wil zijn

05 oktober 2018

Die Harvey Ball. In 1963 bedacht hij de smiley. Je weet wel, dat knalgele lachende gezichtje. Inderdaad, in 1963 al. Hij had toen vast niet bedacht dat 55 jaar later dit simpele tekeningetje nog steeds zou bestaan en als emoticon allerlei vormen zou aannemen – van snurkend tot ziedend.

World Smile Day

Maar laten we eens bij die lach blijven – vandaag is het tenslotte World Smile Day. Een dag waarop je met elkaar lacht en vriendelijk bent. En je raadt het al, deze dag is ook een bedenksel van Harvey – want ja, van lachen word je blij en als je blij bent voel je je beter.

Flink partijtje lachen en knallende koppijn

Ik ben natuurlijk helemaal niet tegen een flink partijtje lachen. Wat is er nu lekkerder dan ongegeneerd lachen, omdat iets heel grappig is of juist heel flauw? Of glimlachen om een mooi moment of een oprecht compliment? O, en heb ik al gezegd dat lachen een ijzersterk wapen is? Een wapen waarmee je ontwapent? Vast niet. En dat is nu precies het punt dat ik wil maken: ik word doodmoe van al dat lachen, ik krijg er rimpels van en koppijn – diepe groeven en knallende koppijn. Dat.

Lachend mens heeft de halve wereld

Laat mij maar sikkeneuren in een hoekje van mijn fluweelzachte wegkruipbank met fluffy kussens. Wat nou lachen – ik ben nog veel te jong voor rimpels. Hah, in my dreams. Want jammer voor mij, maar een lachend mens heeft de halve wereld en dat geldt zeker voor een lachend mens met een handicap. Ik neem je even mee.

“Super, top! Dank je!”

Het is half 9 op maandagochtend. Ik kom – met natte haren en 2 verschillende sokken (zwart en blauw, met de stiksels aan de buitenkant) – binnenvallen op werk. Ik wil koffie. Een dampende mok koffie. Dat het smakeloze prut uit een enorm apparaat is, neem ik voor lief. Maar hé, wacht eens even, hoe krijg ik dat flodderige, hete bekertje zonder morsen bij mijn bureau? Antwoord: niet. Opslobberen aan het aanrecht dan maar? Wil ik niet. Plan B: vriendelijk lachen naar een voorbijganger: “Hi, goedemorgen! Fijn weekend gehad? Ja? Fijn! Wil jij misschien even mijn koffie voor mij meenemen? Ja? O, super, top! Dank je!”

Vastplakken die glimlach

Zuchtend plof ik op mijn stoel. Zippend van mijn bakje lauwwarme prut, voel ik voorzichtig aan de groeven langs mijn mond: de glimlach zit er nog. Ik kan ‘m natuurlijk ook gewoon laten staan, die glimlach. Scheelt weer. Hoef ik ‘m straks niet van stal te trekken als ik iemand zoek die mijn tas draagt, die mij een arm geeft, die de deur voor mij openhoudt en die mij helpt aan mijn zoveelste bekertje koffieprut.

Knalgele smiley en paars nors duiveltje

Ik weet dat helpen leuk is. Ik weet dat mensen liever een blij ei helpen dan een stuk chagrijn. Ik weet het. Heus. Maar alsjeblieft, Harvey Ball, mag ik af en toe niet lijken op jouw knalgele smiley? Maar meer op dat paarse norse duiveltje – een van die nieuwerwetse emoticons? Dank je, Harvey, denk ik – met een glimlach op mijn gezicht. Happy World Smile Day!

Linda Pasqual

Bekijk alle artikelen van Linda Pasqual

Altijd het laatste nieuws ontvangen?

Meld je aan voor onze e-mailnieuwsbrief HandicapNL Update, zodat we je op de hoogte houden. We sturen je maximaal 1 tot 2 mails per maand.

Schrijf je in voor de HandicapNL Update.
  • Doneer nu
  • Zoeken
    Generic filters
    Exact matches only
    Filter by Custom Post Type