MARS – ANGST VOOR HET ONBEKENDE

Leven met jezelf als mens met autisme…  Hoe doe je dat? Soms lukt het me zonder nadenken. Toch, meestal, worstel ik met mezelf. Vooral tijdens ‘grote’ evenementen. De recente overgang van Oud naar Nieuw is hiervan een goed voorbeeld.

wensballon in donkere lucht

Beangstigend

Hoewel er ogenschijnlijk niets lijkt te veranderen – slechts een datum – klieft 31 december dieper in mijn wezen dan ik zou willen. Waarom is deze verandering zo beangstigend? Waarom maakt mijn gevoel het zo groot? En vooral: waarom heb ik er geen controle over? Maak gewoon plezier, geniet van je versierde huis, van de sfeer en de pauze die bijna iedereen gegund wordt. Het is een discussie die ik eindeloos met mezelf ben aangegaan.

Het onbekende

Hoe ouder ik word, des te meer moeite ik heb met het verwerken van veranderingen en loslaten. Want, tja, een nieuw jaar draagt een hoop onzekerheden met zich mee. Het achterlaten van iets dat je kent – hoe fijn of naar het ook geweest is – en vervolgens onvrijwillig gelanceerd worden in het onbekende… dat is voor ASS’ers ongelooflijk zwaar.

Waarom is deze verandering zo beangstigend?

Voor mij is Nieuwjaar afscheid nemen van alles wat vertrouwd is, van alles wat ik heb opgebouwd. Ironisch genoeg zie ik het juist niét als een nieuwe kans. Ik rouw erom, want het komt nooit meer terug. Gevoelsmatig lijkt het alsof ik al mijn herinneringen, gevoelens en gedachten kwijtraak met de overgang naar het nieuwe jaar. Alsof ik mezelf deels verlies, omdat die momenten voorgoed voorbij zijn.

Een vingerknip

Niet alleen de dag zelf, maar ook de aanloop ernaartoe heeft een moeilijkheidsgraad waar je u tegen zegt. Het is onuitstaanbaar hoezeer ik mezelf in de weg zit. Nog lastiger zijn de buitenstaanders die denken dat het een keuze is. Dat je met een simpele vingerknip je mindset kunt omschakelen. Was het maar waar. Het is geen keuze of onwil: het is dat verschrikkelijke onvermogen toegang te bemachtigen tot jezelf.

Het is geen keuze of onwil

Verplaatsen in iemand met autisme

Vergelijk het met een ziekte. Laten we zeggen de griep. Vanzelfsprekend kies je er niet voor om snotterend, hoestend, beroerd en koortsachtig in foetushouding op de bank te liggen met een indrukwekkend bouwwerk van weggeworpen tissues naast je. Zonder regie en zonder einddatum ben je tegelijkertijd (fysiek) aan- en (mentaal) deels afwezig buiten je eigen wil om. Zo voelt het om buitengesloten te zijn van jezelf. Iets wat mensen met autisme heel vaak meemaken en dat helaas – in tegenstelling tot een lichamelijke ziekte – onzichtbaar is.

Het is geen keuze

We maken het onszelf niet bewust moeilijk. We kiezen er niet voor om te blokkeren, te huilen, boos te worden, te zwijgen of slechts apathisch aanwezig te zijn. Het zijn onze automatische reacties op de onmacht en overprikkeling van hoe om te gaan met een plotselinge, veranderende, of – in het vooruitzicht liggende – stressvolle situatie.

Onze hersenen hebben tijd nodig om opnieuw te kalibreren.

Dit proces veroorzaakt een hoop emoties en gaat dikwijls gepaard met verwarring, frustratie, boosheid of verdriet. Het kan tijdelijk of langdurig aanhouden. Dat ligt maar net aan de trigger en hoe lang iemand wordt blootgesteld.

Genieten van de dingen

Leven met autisme biedt geen keuze. Je moet het doen met alle facetten, ontelbare lagen en de voor- en nadelen die eraan vastzitten. Ondanks alle diepe dalen weet ik dat niet verdwijn. Ik blijf doorgaan en genieten van elk kostbaar moment. Van elke onbedoelde grap of gekke bui, elke muzikale gevoelssnaar en van schoonheid in de kleinste details. Een kleine dosis positief overgoten ‘even’ kan soms een eeuwigheid overbruggen. Het gevoel vasthouden is weliswaar iets anders, maar elk moment is er een.

 

Deze blog werd geschreven door Mars. Zij werd op haar 47ste gediagnosticeerd met het syndroom van Asperger. Mars is verslaafd aan films, fotografie en muziek en leeft samen met haar 9 katten. Op AutiBox schrijft ze blogs over haar leven en hoopt op die manier meer (h)erkenning, steun en begrip te creëren voor autisme.

HandicapNL Update

Vond je dit een mooi artikel en wil je op de hoogte blijven van onze beste blogs, persoonlijke verhalen en campagnes? Schrijf je in voor de HandicapNL update en ontvang 1x per maand de hoogtepunten in je inbox. Zo mis je niets!

Schrijf je in voor de update!