08 april 2020

Andries: ‘De onduidelijkheid maakt me bang en gek tegelijk’

Sinds kort loopt Andries Lever (33) bij ons mee op de werkvloer. Als ervaringsdeskundige met een vorm van autisme luistert hij, geeft hij feedback en advies over hoe iemand met een handicap, in het bijzonder met autisme, de dingen ziet en ervaart. Andries werkt bij onze samenwerkingspartner LFB en gebruikt zijn levenservaring om de processen bij zijn werkgever te verbeteren.

Schouderklopje of aai over de bol

Er heerst bij mensen vaak een stereotiep beeld van mensen met autisme. Maar aangezien ‘autisme’ een verzamelnaam is, verschilt het nogal per persoon hoe autisme zich uit. “Zodra mensen weten dat je een vorm van autisme hebt, word je op een bepaalde manier behandeld, maar ieder persoon met autisme is anders. Zo worden mensen met autisme vaak gezien als afstandelijk, ook in fysiek contact. Terwijl ik juist dat schouderklopje, die knuffel of aai over de bol nodig heb.”

Alles viel op z’n plek

Bij Andries heeft de diagnose autisme zijn leven compleet veranderd. “Voorheen wist ik niet zo goed waarom het leven niet zo lekker liep. Ik liep achter op mijn leeftijdsgenoten en motorisch ging het ook niet goed. Maar waar dat aan lag, geen idee. Zo heb ik m’n opleiding niet afgemaakt, doordat het tijdens mijn stage vaak misging. Daar keken ze alleen naar wat ik niet kon en niet naar wat er wél mogelijk is.”

Pas toen Andries 25 jaar was, kreeg hij de diagnose autisme. “Eigenlijk viel toen alles een beetje op zijn plek en kon ik gericht aan de slag om van mijn leven iets moois te maken.”  Daarom is het zo belangrijk dat de kwaliteiten van mensen met autisme erkend en gewaardeerd worden. “Inmiddels heb ik geaccepteerd wat er met me aan de hand is en zie ik mezelf als ‘normaal’. Iedereen heeft wel iets en ik heb autisme, daar is toch niks geks aan?”

Structuur is nodig

Er zijn maar weinig mensen die zo’n druk bestaan hebben als Andries. “Ik werk zestien uur voor het LFB, daarnaast werk ik nog zestien uur in de supermarkt en nog een halve dag bij een houtkloverij. Oh ja, ik ben ook nog mantelzorger van mijn broer en zit bij een wandelclub.” Je zou bijna denken dat hij tijd tekort komt, maar het gaat hem allemaal prima af. “Als ik bezig ben, dan sta ik in mijn kracht. Zodra ik niet bezig ben, loop ik een beetje vast en raak ik in de problemen. Die drukte en structuur heb ik dus echt nodig om goed te kunnen functioneren.”

Coronacrisis

Die drukte en structuur vielen in één keer weg toen het coronavirus om de hoek kwam kijken. “De balans is helemaal weg. Mijn ritme is als een kaartenhuis in elkaar gevallen. Nu probeer ik me nog een beetje bezig te houden door thuis te sporten en allemaal klusjes op te pakken, maar het is wel heel anders nu. Veel moeilijker. Ik ben het liefst veel onder de mensen en dat gaat nu helaas niet.”

Deze omstandigheden zorgen ervoor dat Andries veel minder energie heeft en niet lekker in zijn vel zit. “De onduidelijkheid maakt me bang en gek tegelijk en zorgt ervoor dat ik slecht functioneer. Ook m’n spieren komen hierdoor vast te zitten. Normaal heb ik daar fysiotherapie voor, maar dat zit er nu ook niet in.  Mijn lijf voelt stijf aan, ik voel me eenzaam en opgesloten en de stress kan ik maar nauwelijks aan. Ik ben m’n vastigheid kwijt en dat vind ik heel moeilijk. Maar we blijven positief.”

Wat kan jij doen?

HandicapNL probeert in deze moeilijke tijd extra aandacht te schenken aan mensen met een handicap door leuke ansichtkaartjes op de bus te doen. Help jij mee met wat lieve woorden?

Stuur een gratis kaartje